Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ





Geseënde Kersfees - AFRIKAANS
Gezuar Krishtlindjen - ALBANIAN
eid meelad sa'eed - ARABIC
Shenoraavor Nor Dari yev Pari Gaghand - ARMENIAN
Tezze Iliniz Yahsi Olsun - AZERI
Egu Berri Zerientsuak - BASQUE
shuvo naba barsha - BENGALI
Nedeleg Laouen - BRETON
gong tsok sing dan - CANTONESE
Veselé Vánoce - CZECH
Glædelig Jul - DANISH
Zalig Kerstfeest - DUTCH
Merry Christmas - ENGLISH
Gajan Kristnaskon - ESPERANTO
Häid Jõule - ESTONIAN
Hyvää Joulua - FINNISH
Joyeux Noël - FRENCH
Noflike Krystdagen - FRISIAN
Nollaig Cridheil - GAELIC
Fröhliche Weihnachten - GERMAN
Καλά Χριστούγεννα (Kala Cristougenna) - GREEK
Navidad Ara Pora - GUARANI
Barka Dΰ Kirsμmatμ - HAUSA
Mele Kalikimaka - HAWAIIAN
shub naya baras - HINDI
Kellemes Karácsonyi Ünnepeket - HUNGARIAN
Gleðileg Jól - ICELANDIC
Nollaig Shona Dhuit - IRISH
Buon Natale - ITALIAN
kurisumasu omedeto - JAPANESE
tan chuk ha - KOREAN
Wanikiya Tonpi Womiyuskin - LAKOTA
Selamat Hari Natal - MALAY
Il-Milied It-Tajjeb - MALTESE
gong zhu sheng dan - MANDARIN
Meri Kirihimete - MAORI
Kasmish Bihozhi - NAVAJO
Gledelig Jul - NORWEGIAN
Pulit Nadal - OCCITAN
Bon Pasku - PAPIAMENTO
Gutpela Krismas Tru - PIJIN
Feliz Natal - PORTUGUESE
Bung Nadal - ROMANSCH
Ia Manuia Le Kerisimasi - SAMOAN
Veselé Vianoce - SLOVAK
Feliz Navidad - SPANISH
Kuwa Na Krismasi Njema - SWAHILI
God Jul - SWEDISH
Maligayang Pasko - TAGALOG
Yeni Yilinizi Kutlar - TURKISH
Nadolig Llawen - WELSH

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΝ

Ολοκληρώνονται τις επόμενες ημέρες, οι εργασίες προετοιμασίας του Ανταλλακτηρίου Αγροτικών και Ελληνικών προϊόντων «Αλληλέγγυον», έτσι
ώστε να αρχίσει να υποδέχεται τα πρώτα αγροτικά/ελληνικά προϊόντα, τα οποία θα τα διαθέτει στους καταναλωτές της Αθήνας ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΕΡΔΟΣ .
Το «Αλληλέγγυον» βρίσκεται στην εύκολα προσβάσιμη - τόσο για τους κατοίκους της Αττικής όσο και για τους αγρότες της περιφέρειας - περιοχή του Κολωνού και συγκεκριμένα πίσω από τον Σταθμό Λαρίσης και στην διεύθυνση Αγίας Σοφίας 50 και Διδυμοτείχου, με συνολικό εμβαδόν χώρου για την πώληση των προϊόντων, 200 τετραγωνικά μέτρα .
Καλούνται οι εθελοντές, οι αγρότες και οι καταναλωτές, να δηλώσουν συμμετοχή - ο καθένας φυσικά από την δική του πλευρά και τη δική του διάθεση και δυνατότητα - στον υπεύθυνο του Ανταλλακτηρίου κ. Γιάννη Γαλανόπουλο, στο τηλέφωνο 6975646728.
Να υπενθυμίσουμε πως ήδη έχει οργανωθεί η πρώτη ροή αγροτικών προϊόντων (όπως φασόλια, ρύζια, φακές, μακαρόνια, τσίπουρα, κρασιά, μέλια, αλεύρι κλπ) και τα οποία θα πωλούνται σε τιμές «χωραφιού», στους καταναλωτές, ενώ παράλληλα οργανώνεται δίκτυο τροφοδοσίας μόνο ελληνικών προϊόντων καθετοποιημένης παραγωγής (100% δηλαδή ελληνικά) αλλά και προϊόντων που δεν παράγονται στην Ελλάδα, αλλά θα εισαχθούν από ομοειδούς τύπου συνεταιριστικές-μη κερδοσκοπικές οργανώσεις του εξωτερικού.
Οι στόχοι του «Αλληλέγγυου» είναι: α) στις σκοτεινές εποχές που βιώνουμε και στις σκοτεινότερες που έρχονται, να μην πεινάσει κανείς, β) να φθάσουν τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα στον καταναλωτή σε τιμές «χωραφιού» γ) να υπάρξει μια δυναμική απάντηση στην άγρια κερδοσκοπία των πολυεθνικών και των σκουπιδιών που μας ταΐζουν, δ) να γνωρίσουν επιτέλους οι καταναλωτές των αστικών κέντρων τους απλούς καθημερινούς έλληνες αγρότες και τα προϊόντα τους και ε) να κοπεί ο δρόμος για τους «μαυραγορίτες» οι οποίοι «ακονίζουν τα μαχαίρια τους», για την περίπτωση που η Ελλάδα, εισέλθει στον εκβιασμό του διατροφικού εφιάλτη.
Οι πολίτες από την πλευρά τους, οι εθελοντές που έχουν ελεύθερο χρόνο και θέλουν να βοηθήσουν, οι αγρότες που θέλουν να φθάσουν στους καταναλωτές χωρίς μεσάζοντες και «νταβατζήδες» και οι καταναλωτές που επιθυμούν να προμηθευθούν καλά και ποιοτικά ελληνικά προϊόντα σε τιμές χωριού και χωραφιού, ας βάλουν και αυτοί το δικό τους λιθαράκι. Γιατί όπως έλεγε και ο μπαμπα-Γιάννης ο Μακρυγιάννης, «για να φκιάξωμεν χωρίον, πρέπει να φύγουμε από το εγώ και να πάμε στο εμείς».
Και η ώρα, «ήγγικεν».

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ !



Eπιστολή έστειλε περήφανη Ελληνίδα στο εγγλέζικο κανάλι "4" που είχε την... φαεινή ιδέα να στήσει "ριάλιτι" με θέμα την Πατρίδα ΜΑΣ.
Στην επιστολή της αναφέρει στα εγγλεζάκια:...
"Αγαπητοί μου κύριοι του καναλιού 4,
Πληροφορήθηκα αυτές τις ημέρες, όπως και άλλοι Έλληνες, την προβολή του νέου σας ριάλιτυ το οποίο μας προσβάλει πάρα πολύ.
Επειδή είσθε αγενείς, και δεν μπορώ να σας κατηγορήσω γι αυτό διότι ως λαός δεν έχετε ποτέ προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα (πέρα από κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις) αλλά όλα τα πήρατε από εμάς, θα είμαι και εγώ όσο πιο ευγενική μπορώ διότι όπως βλέπετε ως Ελληνίδα δεν θα μπορούσα ποτέ να πέσω στο επίπεδο σας!
Πως θα σας φαινόταν φίλοι μου αν εμείς ξεκινούσαμε ένα ριάλιτυ με ονομασία «Go British for a week» ;
Θα είχαμε πολλά να δείξουμε εκεί.
Προπάντων το φέρσιμο σας όταν πίνετε όταν πάτε σε μία ξένη χώρα, ξεχνώντας βεβαίως την ευγένεια σας και τους νόμους σας.
Σας σέρνουν λιπόθυμους από το ποτό στα σπίτια σας.
Θα μπορούσαμε να δείξουμε επίσης, την εγκληματικότητα και τον χουλιγκανισμό που έχετε άφθονο.
Τις έννοιες οικογένεια και ηθικές αξίες που σας είναι άγνωστες και τις έχετε προ πολλού καταπατήσει.
Και να μην ξεχάσω την εμμονή σας με την συνεύρεση που έχετε αναγάγει σε «εθνικό σπορ» ανάμεσα στα άτομα του ιδίου φύλου.
Ειδικά το τελευταίο είναι η εθνική σας ξευτίλα παγκοσμίως.
Και πριν σκεφτείτε για τα ψεύδη περί αρχαίας Ελλάδας, ανοίξτε κάποιο βιβλίο να πληροφορηθείτε περί του θέματος (από σοβαρές πηγές).
Αλλά δεν θα το κάνουμε (το ριάλιτυ). Και ξέρετε γιατί;
Γιατί είμαστε περήφανοι ως λαός και όχι κομπλεξικοί.
Γιατί όλα μα όλα ξεκίνησαν από αυτόν τον ιερό τόπο.
Γιατί η ιστορία μας είναι η σημαντικότερη και η πιο μακρά παγκοσμίως.
Γιατί μετράμε τους περισσότερους ήρωες καθώς και επιστήμονες από την αρχαιότητα ως σήμερα παγκοσμίως.
Γιατί εμείς σας «ξελασπώσαμε» στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έχετε την κα Μέρκελ. καγκελάριο από την άλλη μεριά του καναλιού..
Γιατί, πολύ απλά, αν δεν υπήρχαμε εμείς το πολύ πολύ να ήσασταν ακόμα ή σε καμιά σπηλιά ή πάνω στα δέντρα. Και τέλος:
Γιατί εμείς ότι και να συμβεί θα επιβιώσουμε.!!! Και θα συνεχίσουμε την ένδοξη ιστορία μας ως ΕΛΛΗΝΕΣ.
Προσωπικά, δεν έχω κάτι με τη χώρα σας. Την έχω επισκεφθεί στο παρελθόν, θα την ξαναεπισκεφθώ στο μέλλον και φυσικά θα την σεβαστώ. Διότι έχω τρόπους και δεν είμαι πίθηκος όπως είστε εσείς.
Εξάλλου, δεν έχω κάτι να ζηλέψω, εδώ τα έχουμε όλα. Αν δεν τα είχαμε δεν θα ασχολιόσασταν όλοι μαζί μας.
Όταν κάποιος ασχολείται με «κάτι» σημαίνει ότι αυτό το «κάτι» τον καίει. Και επειδή ο καθένας στο τέλος παίρνει αυτό που του αξίζει, πραγματικά χαίρομαι που δεν θα είμαι στη θέση σας στο προσεχές μέλλον.
Υ.Γ. Είναι τυχαίο που όσοι μας διασύρουν μας χρωστάνε και από κάτι; Επί την ευκαιρία μπορείτε να μας στείλετε πίσω τα μάρμαρα του Παρθενώνα καθώς και αρκετά χρήματα που βγάλατε ως χώρα από την έκθεση τους τόσα χρόνια.
Δημότση Δέσποινα
Αρθρογράφος


Πάντα πονάει όταν μας λένε την αλήθεια κατάμουτρα !

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ







Σύμφωνα με τις Γραφές, το 2012 θα γίνει η καταστροφή του Κόσμου...
...εκτός της Ελλάδας!.......


......γιατί η Ελλάδα είναι 100 χρόνια ΠΙΣΩ!

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ !!!!

ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΥΡΕΙΟ, ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ> ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΑ:

- «ΠΕΡΙΠΟΥ, ΣΕ ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΚΟΥΡΕΨΕΙΣ?»
Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ..
- «ΠΕΡΙΠΟΥ, ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ»Ο ΤΥΠΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙ...
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, Ο ΙΔΙΟΣ ΤΥΠΟΣ ΞΑΝΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ
ΚΑΙ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΑ:
- «ΠΕΡΙΠΟΥ, ΣΕ ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ... ΜΕ ΚΟΥΡΕΨΕΙΣ?»
Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΚΟΙΤΑ, ΞΑΝΑ, ΤΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ..
- «ΣΕ ΤΡΕΙΣ, ΠΕΡΙΠΟΥ, ΩΡΕΣ»Ο ΤΥΠΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙ..
ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΝΟΤΑΝ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ, Ο ΤΥΠΟΣ ΡΩΤΑΓΕ ΤΟΝ ΚΟYΡΕΑ, Ο
ΚΟΥΡΕΑΣ, ΜΕ ΓΕΜΑΤΟ, ΠΑΝΤΑ, ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΚΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΕΦΕΥΓΕ,
ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ..
ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΤΥΠΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, Ο ΚΟΥΡΕΑΣ, ΓΕΜΑΤΟΣ
ΑΠΟΡΙΑ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΒΟΗΘΟ ΤΟΥ..
- «ΡΕ ΒΑΣΙΛΗ, ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟΝ.. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΕΧΩ ΑΠΟΡΙΑ ΠΟΥ
ΠΗΓΑΙΝΕΙ..»
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΗ ΩΡΑ, Ο ΒΟΗΘΟΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΕΙΟ, ΧΑΜΟΓΕΛΟΝΤΑΣ
- «ΕΜΑΘΕΣ, ΤΕΛΙΚΑ ,ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ?» ΡΩΤΑΕΙ Ο ΚΟΥΡΕΑΣ..
- "ΝΑΙ" ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ: «......ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!!!....»

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 80'ς 90'ς





Το Έμπασυ στο Κολονάκι παίζει Σταμάτη Γαρδέλη και Στάθη Ψάλτη.

Ο Νίκος ο Αναστό κάθεται στο Ντα Κάπο και πίνει το δέκατο τρίτο καπουτσίνο, oταν ένα Datsun γεμάτο καρέκλες σταματά στη μέση της πλατείας.
Από μέσα βγαίνει ένας τύπος από Σάντα Μπάρμπαρα (το πολύ Μπραχάμι), πενηντάρης με χρυσό ρόλεξ, χρυσό δαχτυλίδι με μαύρη πέτρα, φακαντόρο στο λαιμό και δυο ολόχρυσα δόντια που λάμπουν στο μεσημεριανό ήλιο.
Ο Κώστας ο τροχονόμος, διορισμένος το 81 από τον Δροσογιάννη τον υπουργό, αρχίζει να φωνάζει:
-«Που παρκάρεις εδώ ρε φίλε, απαγορεύεται δε βλέπεις;» και την ώρα που είναι έτοιμος να του ρίξει την κλήση, του πασάρει ο τζίψι στη ζούλα μια πεντοχιλιαρικούμπα:
- «Για το καφεδάκι. Και πούσαι, γαλονάτο μπαλαμό, να μου προσέχεις την κούρσα και το εμπόρευμα, νταξ;».
Και τότε όλο το Κολωνάκι μένει με ανοιχτό το στόμα.
Απ' τη δεξιά πόρτα του Datsun ξεπροβάλλει μια ξανθιά αλφαδιασμένη δίμετρη, με ψηλές μαύρες γόβες, ξώπλατο, ξώβυζο, σχιστό ζαρτιεράτο και δικτυωτό από μέσα, ααααβάδιστα αβασάνιστα φιδίσιο κορμί. Μπροστά της η Πίππα Μίντλετον δεν πιάνει μία...
Ο Νίκος ο Αναστό αφήνει τον δέκατο όγδοο καπουτσίνο κι αναρωτιέται:
- «Πού το χτύπησε τέτοιο "παιδί" ο τζίψι; Να σκίσω τα Βερσάτσε μου».
Να μη μακρηγορώ, μπαίνουν οι δύο χεράκι - χεράκι σε ένα από τα γνωστά κοσμηματοπωλεία του Κολωνακίου.
-«Τι θα επιθυμούσε ο κύριος;», ρωτάει με λίγο κολωνακιώτικο φλέγμα ο κοσμηματοπώλης.
- «Άκου μπαλαμό μάστορη, τέλω να κάνει ένα ντώρο στο κοπέλα. Ενα περιντέραιο μαλαματένιο να χει ντιαμαντάκι σπέσιαλ».
-«Ο,τι επιθυμητέ αγαπητέ κύριε » αλλάζει ύφος ο μάστορης μπαλαμός κι ανοίγει μια κασετίνα:
- «Αυτό πως σας φαίνεται; Η τιμή του βέβαια είναι γύρω στο 1.500.000 δραχμές...»
- «Μα τι λέει, κύριος;», τα αποπαίρνει ο Γύφτος. «Είπα τέλω το καλύτερο που έχεις. Πιάσε κάτι άλλο».
Με τα πολλά βρίσκουν το επιθυμητό κόσμημα:
- «Αυτό είναι το πιο ακριβό κόσμημα για το λαιμό που έχουμε, αγαπητέ μου. Είναι χειροποίητο από ατόφιο χρυσάφι, με λεπτά ακατέργαστα διαμάντια και τιμάται στα 30.000.000 δραχμές».
«Σσσσσσσσωραίος», αναφωνεί όλος ικανοποίηση ο Αθίγγανος. «Φόρα το μωρό μου και πες μου αν σου αρέσει»
Τρελαίνεται η μικρή τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρα καλλονή και συναινεί.
Τότε βγάζει ο Γύφτος μια επιταγή 30 εκατομμυρίων δραχμών κι άλλη μια 5 εκατομμυρίων δραχμών. Και τις αφήνει μπροστά στον τρελαμένο κοσμηματοπώλη.
- «Η δεύτερη επιταγή γιατί;», ρωτάει.
- «Ενα μπουρμπουάρ να πιεις ένα καφεδάκι στην υγειά μου», απαντάει με στιλ ο δικός μας.
-«Κοιτάξτε κύριέ μου, δεν θέλω βέβαια να σας προσβάλω, αλλά είμαι υποχρεωμένος να κάνω επιβεβαίωση στην τράπεζα ότι οι επιταγές έχουν αντίκρισμα. Είναι μια τυπική διαδικασία. Καταλαβαίνετε. Και μιας και σήμερα είναι Σάββατο δεν μπορεί να γίνει αυτό. Αν θέλετε, αφήστε μου τις επιταγές, πάρτε την απόδειξη και να έρθει η κυρία να πάρει το κόσμημα τη Δευτέρα το πρωί. Δώστε μου το τηλέφωνό σας να σας ειδοποιήσω ο ίδιος προσωπικά».
-«Κανένα πρόβλημα!» Λέει ο Τζίψι.
-«Κούκλα θα έρθεις νωρίς τη Δευτέρα να γίνεις πριγκιπέσσα. Δω το μπαλαμό είναι φίνος».
Πάει ο κοσμηματοπώλης τη Δευτέρα το πρωί στην τράπεζα, νομίζω στην τράπεζα Κρήτης του Κοσκωτά ...
Κι όχι μόνο είναι ακάλυπτη η επιταγή, αλλά δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή.
Παίρνει το Γύφτο τηλέφωνο:
- «Συγγνώμη, κύριε δεν μπορώ να δώσω το κόσμημα γιατί οι επιταγές είναι ακάλυπτες».
-«Έλα μωρέ, δεν πειράζει κράτα το κολιέ! Και με το συμπάθιο για ταλαιπωρία και χίλια φχαριστώ.
Χάρη σε σένα εγκώ γκάμησα Σάββατο βράδυ».

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

ΑΡΧΑΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ




Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά. Μας χαρίζουν το γέλιο αλλά εκφράζουν και το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη μορφή του.


Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλάπροσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
Είπε κάποιος στον Διογένη:«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».Και ο φιλόσοφος απάντησε:«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».


Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφοςζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.-«Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».


Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατίκάνει κάτι τέτοιο απάντησε:- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.


Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ’ άλλα μέρη;


Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα «μπράβο» στιςτρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».


Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».


Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Οφιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαιακόμα και να με μαστιγώνουν».

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΙΡΕΝΑ



Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο!!!








Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...

"Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"

"Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"

Irena Sendler
Ιρένα Σέντλερ

Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων.
Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό.
Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους.
Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά.
Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο.
Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά!
Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη.

Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια.
Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.

Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες.
Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.

Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Δεν επελέγη.

Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ...
και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...



Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά...

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΖΟΛΩΤΑ




Ο Ξενοφών Ζολώτας ως πρέσβης της της ελληνικής γλώσσας εκφώνησε ενώπιον του ΔΝΤ ένα λόγο στα ελληνικά χρησιμοποιώντας την αγγλική, προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση
Έκπληξη προκάλεσε ο Ξενοφών Ζολώτας, ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας, από τον απροσδόκητο λόγο του στις 26 Σεπτεμβρίου 1957, ενώπιον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σε μία από τις πιο ουσιαστικές του ενέργειες για την προβολή της ελληνικής γλώσσας. Ο εκλιπών, μίλησε ελληνικά και τον κατάλαβαν όλοι γιατί χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα! Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους συνέδρους. Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο το λόγο του οι "New York Times" και η "Washington Post", περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα αγγλικά, ώστε ο τότε Πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλάκ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959.
Ο ίδιος ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε σχετικά: "Βέβαια τη δεύτερη φορά ο λόγος είχε περιεχόμενο ουσιαστικό . Αναφερόταν στην ουσία: για το νομισματικό και οικονομικό πρόβλημα της εποχής". Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφέρει, ότι
οι πατέρες της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο 'Ανταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1787, είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Μία ψήφος , όμως ήταν αρκετή για να προκριθεί η αγγλική.
Ο λόγος του 1957

Kyrie,
I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.
In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Τηλεφωνικός διάλογος µάνας µε γιο που σπουδάζει


- Έλα, µαµά!
- Έλα, παιδί µου, πού χάθηκες;
- Πού χάθηκα, χτες βράδυ µιλήσαµε…
- Από χτες βράδυ µέχρι σήµερα ξέρεις πόσα µπορούν να συµβούν; Ένα λεπτό θέλει να γίνει το κακό!
- Να σε παίρνω δηλαδή κάθε ΕΝΑ λεπτό;
- Λέω, παιδί µου… Της Μαρίας ο γιος δεν πήγε για σοκοφρέτα απ’ το περίπτερο και του ‘σπασε το πόδι το αγροτικό;
- Δεν τρώω σοκοφρέτες!
- Σκούφο φοράς;
- Μες στο σπίτι, πας καλά;
- Γιατί φοράς έξω απ’ το σπίτι;
- Κανένα παιδί δεν φοράει σκούφο!
- Δεν µε νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδιά, το δικό µου µε νοιάζει! Να φοράς σκούφο και να καλύπτεις και τα αυτιά, από τα αυτιά κρυώνει ο άνθρωπος!
- ∆εν κάνει κρύο!
- Μια ζωή «δεν κάνει κρύο» και µια ζωή έτρεχα για αντιπυρετικά! Μυαλό δεν θα βάλεις ποτέ, κοτζάµ άντρας είσαι πια!
- Άσε µε, ξέρω τι κάνω!
- Την τύφλα σου ξέρεις, µικρό παιδί είσαι ακόµα!
- Τι είµαι τελικά, ρε µάνα, κοτζάµ άντρας ή µικρό παιδί;
- Τα γάντια τα µάλλινα τα φοράς; Από τα χέρια κρυώνει ο άνθρωπος!
- Τα φοράω!
- Δεν τα φοράς, ψέµατα µου λες για να µε ξεφορτωθείς! Πες µου τώρα ότι περπατάς και ξυπόλυτος στα µωσαϊκά, από τα πόδια κρυώνει ο άνθρωπος!
- Μάνα δεν είµαι στην Αλάσκα, στα Γιάννενα είµαι!
- Ο Θοδωρής Κολυδάς είπε ότι έχει κρύο στα Γιάννενα!
- Κι εγώ ο Θανάσης Ηλιόπουλος σου λέω ότι ∆ΕΝ έχει κρύο στα Γιάννενα!
- Και γιατί να πιστέψω εσένα κι όχι τον επιστήµονα;
- Γιατί ο επιστήµονας δεν ζει στα Γιάννενα!
- Τουλάχιστον το φερµουάρ του µπουφάν σου µέχρι επάνω να το σηκώνεις! Όχι να αφήνουµε τα λαιµά έξω, από τα λαιµά κρυώνει ο άνθρωπος!
- Ναι, µάνα! Ναι, ναι, ναι! Έξω έχει 20 βαθµούς κι ο τρελός του χωριού θα κυκλοφορεί στην πόλη µε γάντια, σκούφο, κασκόλ, µπουφάν κι ένα αερόθερµο αγκαλιά! Να γελάσουν λίγο κι οι πικραµένοι που τους κόβουν την επικουρική!
- Θα σου στείλω µε το ΚΤΕΛ γεµιστά που σ’ αρέσουν!
- ∆εν µου αρέσουν τα γεµιστά!
- Τι λες τώρα; Μικρός τα τρωγες σαν τρελός, φώναζες «τέλω γεµιτά, τέλω γεµιτά», σαν να σ’ ακούω, µανάρι µου µωρέ, πουλάκι µου εσύ, τι καλό παιδί που ήσουνα, µε τα ωραία σου τα µαλλάκια, µε τις µπουκλίτσες σου… λούστηκες;
- Τι λες τώρα; Από το λούσιµο κρυώνει ο άνθρωπος!
- Γεµιστά σου ‘βαλα µπόλικα να τρατάρεις και τον καθηγητή σου, εξετάσεις έρχονται!
- Μάνα, σε χάνω!
- Γιατί παιδί µου, τι έχω και µου το κρύβετε;
- Όχι, σε χάνω, λέω, δεν έχω σήµα… Αντε γεια…
- Το κινητό είναι φορτωµένο;
- Και το κινητό είναι φορτωµένο κι εγώ επίσης!
- Φορτωµένο να το ’χεις για την κακιά στιγµή… Της Καλλιόπης η Μαρία…
- Μάνα, σε κλείνω…
- Να σου στείλω το εσωθερµικό το σώβρακο; Και να αλλάζεις κάθε µέρα… Του Προκόπη ο Αντωνάκης ξεράθηκε στο Μετρό κι ήταν µε τρύπιο µποξεράκι, ρεζίλι έγινε η µάνα του!
- Μάνα, έλεος, λυπήσου µε, δεν αντέχω άλλο!
- Άµα δεν σ’ τα πω εγώ, ποιος θα σ’ τα πει, ο ξένος;
- Κάθε µέρα, κάθε µέρα, κάθε µέρα; ΓΙΑΤΙ το κάνεις αυτό; Και κυρίως ΠΩΣ το κάνεις αυτό;
- Αγόρι µου, µάνα είναι µόνο µία!
- Ευτυχώς, µάνα! Ευτυχώς! ∆εν θ’ άντεχα και δεύτερη!

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ




Τσι πεθεράς μου εδάγκωσε τον πόδα ένα λιακόνι
και το λιακόνι εψόφησε κι εκείνη ζεί ακόμη!

Την πεθερά μου έβαλα ψηλά στον Ψηλορείτη
να τηνε βλέπουν οι οχτροί να μην πατούν στην Κρήτη.

Άμε να πεις τση μάνας σου, να κόψει τα κουμάντα,
να πάει να δίνει διαταγές, στο-ε-δικό τζη άντρα.

Θε μου μεγαλοδύναμε, πάρε τη πεθερά μου,
κι εγώ θα γράψω στσ΄εκκλησιές, ότί ΄χω στ΄όνομά μου.

Την πεθερα μου οψες αργα στον υπνο μου την ειδα
και θαρουνα πως παλευα με την λερναια υδρα.

Όταν κοντά στο σπίτι μου η πεθερά ζυγώνει,
με πιάνει σοκ αλλεργικό και παίρνω κορτιζόνη

Κακό είναι συναπάντημα, να δεις παπά μπροστά σου,
μα πιό κακό είναι το πρωί, να δεις την πεθερά σου.

Εγώ είδα και τον χάροντα μα εμένα δεν με νοιάζει
το μόνο που κατάλαβα της πεθεράς μου μοιάζει ....... !!!!!

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

ΑΝΕΚΔΟΤΟ




Δύο αφγανοί , που είχαν χαθεί για πολύ καιρό μετά απο το "πέρασμά" τους απο τον Έβρο, συναντιούνται τυχαία σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας.
Ο πρώτος ντυμένος σαν πρίγκιπας, κατεβαίνει απο μια μερσεντάρα τελευταίο μοντέλο.
Ο δευτερος, κακομοίρης, κρατώντας στα χέρια ένα πακέτο κάλτσες που προσπαθούσε να πουλήσει, λέει στον φίλο του:
"Βλέπω καλοπερνάς! Τί δουλεία κάνεις και τα κονομάς;
-"Ζητιανεύω στο μετρό"
-"Μή μου λές. Και βγάζεις τόσα πολλά;"
- "Σίγουρα.Δοκίμασε το και σύ! Κάθισε κοντά στα εκδοτήρια εισιτηρίων με μια πινακίδα , και θα δείς!"
Μετά απο κανα δυό μέρες ο ταλαίπωρος, ξαναβλέπει τον πλούσιο φίλο του.
"-Έ, Ahmed, με δούλεψες , του λέει. Σε δυό μέρες όλα κι όλα μάζεψα 1 ευρώ". άν και στην πινακίδα είχα γράψει:
- Είμαι χωρίς δουλεία, η γυναίκα μου είναι άρρωστη και τα τρία παιδιά μου πεινάνε!
Δεν αξίζει να ζητιανεύω στο μετρό"
<-Μήν λές βλακείες- του απαντά ο Ahmed- κοίταξε τι μάζεψα εγώ σε δύο ημέρες-> και του ανοίγει μια μεγάλη τσάντα γεμάτη με δεκάευρα
"-Δέν είναι δυνατόν -λέει ο άλλος απορημένος . - Τί έγγραφες στην πινακίδα?"
< - έγραφα:
Μου λείπουν μόνο ? 10 για το εισιτήριο να γυρίσω στο Αφγανιστάν..... >

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;




Η πορεία ξεκίνησε σαν χείμαρρος, κινούμενη από παλμό ,ωθούμενη από τα νέα μέτρα της κυβέρνησης.

Στην πρωτη γραμμη διεκρινα τον Μακη, δεν ξερω τι δουλεια κανει, τοσα χρονια συνδικαλιστη τον ξερω.

Διπλα του η ξαδερφη μου η Μαρθα από τα 37 της συνταξιουχος, γιατι ειχε κλεισει 15ετία στον Ευαγγελισμο με ανηλικο τεκνο.

Μαζι της η φιλη της η Στέλα, που 30 χρονια τωρα επαιρνε συνταξη σαν αγαμη θυγατερα.

Παραδιπλα ο Σταθης, η εθελουσια από τον ΟΤΕ του ειχε αποφερει 120.000 ευρω και τωρα αγωνιζοτανστο ψαρεμα.


Μαζι και ο Κωστας 46 χρονων, πυροσβεστης, που εχει καταθεσει εδώ και
ένα μηνα τα χαρτια του για συνταξη (ειχε προλαβει να κατοχυρωσει, λεει) και περιμενει και καποιο χοντρο εφαπαξ.

Διπλα τους ο θειος μου, δεξιος από σοι, που κατεβαινει σε πορειες μονο όταν ηταν το ΠΑΣΟΚ κυβερνηση.

Και από κοντα τα δυο αδερφια: ο Στελιος, που του ειχε βαλει το κομμα τα 2 παιδια στο Δημοσιο, και ο Γρηγορης, που επαιρνε τα εργα του Δημου υπερτιμολογημενα λογω γνωριμιων.

Πισω, στην δευτερη σειρα, ακολουθουσε ο Γιαννης, πατερας: εδώ και κατι μηνες εκανε εξασκηση του νεου νομου περι αδειας και του πατερα στο Δημοσιο, αγκαλια με την γυναικα του την Μαρω, που με τρεις γεννες ειχε να πατησει στην δουλεια της 3 χρονια.
Και από κοντα ο Μιχαλης. Εργολαβος με συνεργειο 27 ανασφαλιστους αλλοδαπους και -3 ελληνες..
Στα δεξια τους ο Λακης: φοιτητης ετων 32, παρεα με τον Γιωργο, γιατρο, τον επονομαζομενο και "ταχυδρομο" από τα φακελακια.

Μαζι τους και ο Θοδωρος, γιατρος του ΙΚΑ, που στο ιδιωτικο του ιατρειο δεν εκοβε ποτε του αποδειξεις, με τον Κυριακο της Εφοριας, που δεν ειχε δει ποτε του παραβαση τα τελευταια 6 χρονια...

Και φυσικα δεν θα ελειπε και ο Βασιλης, λιμενικος, πρωτος ταβλαδορος στο τελωνειο.
Να και ο Μηνάς, που ειχε ξεχασει ποτε εκοψε το τελευταιο του τιμολογιο, μαζι με τον Ορεστη επιδοτουμενο χρονια αγροτη, που δεν ηξερε πού ηταν τα χτηματα του.

Ολοι μαζι με αλλους τοσους σηκωσαν τα χερια ψηλα και με σφιγμενες τις γροθιες βροντοφωναξαν,

"Κατω τα χερια από τα ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ !"


Ο Στεφανος, αδερφικος μου φιλος, ανεργος οικοδομος με κοιταξε με γουρλωμενα ματια:

"-Ρε, Κωστα, εμεις εδώ τι κανουμε?"

Ελα, ντε! Βρε, μηπως τελικα "μαζι τα φαγαμε?"...

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ


Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του '"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ' τα βαπτίσια του. Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. 'Αυτοεξορισμένος' κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί.

Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo. Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία... τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.
Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια 'δεξιές' εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο. Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους α πό τότε που οργανώθηκε στο κόμμα. Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη.

Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν 'εξορία'... όχι... όχι Μακρόνησο... πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν... όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.
Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα 'αλλαγή'. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να 'σηκώσει' το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία. Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν 'ενεργός' πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που 'κατέβαινε' στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντο ύ. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά. Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα.

Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου... αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε... με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν. Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ' έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας ...πρωθυπουργός.

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε 'αβέρτα' δημόσια έργα. Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 ... ... και πάει λέγοντας. Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο... ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρει ς τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.
Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το 'έβαλε' στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς. Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε.

Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ´ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά. Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη. Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης.

Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα... ο Σημίτη που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.
Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές... ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα... αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν 'καμένες' επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ' αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.
Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται. Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά
".


Σχόλιο: Δεν γνωρίζω τον συγγραφέα, μα ΑΞΙΟΣ !!

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΩΡΙΜΩΝ !



Mario de Andrade 1893-1945 ποιητής, συγγραφέας , μουσικολόγος από την Βραζιλία !

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ'ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δεν θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωϊσμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας τών ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι, μετά βίας, συζητούν για το περιεχόμενο και περισσότερο για την... επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους ή τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που να μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ




Δύο πόντιοι φοιτητές, κάνουν ποδήλατο στη πανεπιστημιούπολη κι ο ένας ρωτάει. «Πού το βρήκες αυτό το καταπληκτικό ποδήλατο»;

Ο φίλος του εξηγεί. «Να, περπατούσα το βραδάκι χτες στο πάρκο και με
πλησιάζει μια καταπληκτική γκόμενα με το ποδήλατό της. Πετάει το
ποδήλατο στο έδαφος, βγάζει όλα της τα ρούχα και μένει τελείως γυμνή και
μου λέει. «Πάρε ότι θέλεις»!

Οπότε ο άλλος πόντιος του λέει με επιδοκιμαστικό ύφος.

«Καλή επιλογή. Τα ρούχα μάλλον δεν θα σου έκαναν»!

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Η ΧΗΡΑ ΚΑΙ Ο ΒΑΤΡΑΧΟΣ




Πηγαίνει μια Ξανθιά χήρα εξαιρετική σε ένα μαγαζί κατοικίδιων ζώων και βρίσκει τον τύπο που είναι ο ιδιοκτήτης:

>Γειά σας , είμαι χήρα και θα ήθελα ένα σκυλάκι για συντροφιά.

>Α, αυτό το μαγαζί είναι για πολύ περίεργα και εξωτικά ζώα, και όχι κοινότυπα όπως σκύλους, γάτες και καναρίνια.Περάστε στο βάθος να σας...δείξω κάτι καλό για την περίπτωσή σας.

Πάνε λοιπόν σε κάτι πίσω απόμερα δωμάτια και:

> Να βλέπετε αυτός εδώ ο...βάτραχος, είναι εκπαιδευμένος για στοματικό σεξ σε γυναίκες, θα σας ενθουσιάσει.

> Μμμμμ, με σοκάρετε βέβαια, αλλά θα τον πάρω!

Τον παίρνει λοιπόν τον βάτραχο υπό μάλης η κυρία και βουρ στο σπίτι, κάνει αφρόλουτρα, ανάβει κεριά βγάζει σαμπάνια, ξαπλώνει, ανοίγει τα πόδιακαι τον βάζει εκεί και περιμένει.
Τίποτα, περνάει λίγη ώρα, τίποτα πάλι.Τον φέρνει πιο κοντά αλλά πάλι τίποτα.

Αααα.... θα πάρω τηλέφωνο στο μαγαζί να διαμαρτυρηθώ!Τηλεφωνεί και απαντά ο τύπος του μαγαζιού:

> Παρακαλώ .

>Από σας πήρα πριν λίγο ένα βατραχάκι για.. χμμμμ.

> Ναι σας θυμάμαι, τι πρόβλημα υπάρχει;

> Με κοροϊδέψατε, δεν κάνει τίποτα το παλιόζωο.

> Καλά, έρχομαι αμέσως να δω.
Μετά από λίγο ντριιιιιιιιιιιιιιιν το κουδούνι.Φορά ένα νυχτικό η κυρία και ανοίγει την πόρτα:

> Να ο βάτραχος δεν κάνει τίποτα., του λέει

> Για δείξτε μου παρακαλώ.

Γδύνεται αυτή, ξαπλώνει, τα ανοίγει και τον βάζει πάλι εκεί ο δε βάτραχος παντελώς άπραγος χάζευε. Ο τύπος βγάζει την γραβάτα και το πουκάμισο και λέει στον βάτραχο:
>>- Λοιπόν, θα στο δείξω πάλι, αλλά για τελευταία φορά !

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Η ΓΥΝΑΙΚΑ






H γυναίκα στα 18 της είναι σαν μπάλα ποδοσφαίρου. την κυνηγάνε 22 άντρες .

Στα 28 είναι σαν μπάλα μπάσκετ την κυνηγάνε 10 άντρες .

Στα 38 είναι σαν μπάλα γκολφ ασχολείται μαζί της μόνο ένας .

Στα 48 είναι σαν μπάλα πινγκ πονγκ δύο άντρες προσπαθούν να τη φορτώσουν ο ένας στον άλλο.....

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ


Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (Bιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

Η Ελληνική και η Κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και ...στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λες, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι' αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής γλώσσας είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, τους οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Από το Ελληνικό Αρχείο
Συντάκτης: (Δημήτριος Καραπιστόλης)

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Η ΓΗ






Μια φορά και έναν καιρό η γη αρρώστησε βαριά. Αν έβαζε κάποιος στα σπλάχνα της ΄να θερμόμετρο θα ανέβαινε στους 50 βαθμούς!
Η καημένη η γη! Έβηχε τραντάζοντας τους βράχους που και αυτοί με την σειρά τους παράσερναν στο διάβα τους ότι έβρισκαν. Από τον μεγάλο πυρετό κουράστηκε να γυρίζει κι έτσι έμεινε ασάλευτη στο απέραντο διάστημα.

Τότε οι άνθρωποι παραξενεμένοι αναρωτιόντουσαν τι είχε συμβεί. Διότι οι μισοί βασίλευαν την μέρα, και οι άλλοι μισοί σε μια απέραντη νύχτα. Τα χιόνια έλιωσαν, τα νερά φούσκωσαν, τα ποτάμια έπνιξαν τα ζώα και τα φυτά, αφήνοντας στο πέρασμά τους μια πηχτή λάσπη. Άρχισε τότε να μυρίζει άσχημα παντού και μια σαπίλα έβγαινε από το σώμα της γης. Γιατί όμως κατάντησε έτσι η γη; Τι της κάνανε;
Ο Ήλιος που ήταν παιδικός της φίλος έστειλε τις ζεστές του ακτίνες μήπως την κάνει καλά αλλά δυστυχώς η γη δεν σάλευε. Έστεκε λοιπόν κοντά της λυπημένος, προσπαθώντας να σκεφτεί τι μπορεί να κάνει ώστε να την βοηθήσει. Σκέφτηκε λοιπόν να φωνάξει τους καλύτερους γιατρούς. Φώναξε, ένα κάτασπρο περιστέρι και έδεσε στο λαιμό του το επείγον μήνυμα. Εκείνο, πετώντας γρήγορα έφτασε στους γιατρούς. Εκείνοι αποφάσισαν να την εξετάσουν. Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το πελώριο κρεβάτι της.
- Πω ! πω! Πίεση! Είπε ο ένας.
- Τεράστια θερμοκρασία! Έλεγε ο άλλος.
- Σφυγμοί χαμηλοί! Είπε ένας τρίτος.
- H γη πεθαίνει! Είπαν όλοι μαζί.
- Κάντε κάτι! Φώναξαν οι άρχοντες πανικόβλητοι. Τι θα γίνουν οι περιουσίες μας, το πετρέλαιο, τα λεφτά μας, τα εργοστάσια;
- Δυστυχώς, απάντησαν οι γιατροί, η γη μας δεν μπορεί να γίνει καλά, διότι όλα αυτά, της αρρώστησαν. Μολύνατε τις θάλασσες, τον αέρα, την φορτώσατε με χιλιάδες αυτοκίνητα, και από το βάρος λύγισε. Κάψατε τα δάση, έχασε το οξυγόνο της, γεμίσατε το σώμα της πληγές, σκάψατε τα σωθικά της, φτιάχνοντας υπόγειους δρόμους, καθημερινά, την ζαλίσατε, και το χειρότερο είναι ότι δέχεστε στο σώμα της καθημερινά ανθρώπους, που άλλοτε ήτανε χαρούμενοι, μα τώρα δεν υπάρχουν πια, διότι εσείς τους σκοτώσατε με τους πολέμους που κάντε μεταξύ σας. Και τα παιδιά;Δεν έχετε χρόνο να κάνετε παιδιά. Να κυλιστούν στο χορτάρι, να τραγουδήσουν μέσα στα δάση της, ώστε η χαρά τους να γίνει και δική σας χαρά. Ε λοιπόν, συνέχισαν οι γιατροί, η γη σας βαρέθηκε και αποφάσισε να πεθάνει!
Έτσι είπαν οι γιατροί κι έφυγαν λυπημένοι.
Οι μεγάλοι άρχοντες κοιτάχτηκαν βουβοί και άρχισαν να ρίχνουν ευθύνες ο ένας στον άλλον.
Όμως το θαύμα το έκανε πάλι ο καλός μας ο Θεός. Αφού πρώτα τους άφησε να καταλάβουν το λάθος τους, έστειλε ένα μικρό, αδύνατο παιδάκι, που σκαρφάλωσε πάνω στο πελώριο κρεβάτι της γης και με δάκρυα στα ματάκια του την παρακάλεσε να ζήσει. Να ζήσει για κείνο και όλα τα υπόλοιπα παιδάκια. Της υποσχέθηκε πως όταν μεγαλώσει θα τα διορθώσει όλα.
Έτσι έγινε το θαυμα.
Όπου έπεφταν τα δάκρυα κλείνανε οι πληγές της γης και στη θέση τους φύτρωναν αμυγδαλιές, πασχαλιές και τριανταφυλλιές. Μοσχοβόλησε ο τόπος, η γη άνοιξε τα μάτια της, ο πυρετός έφυγε.


- εντάξει θα ζήσω, είπε η γη με βροντερή χαρούμενη φωνή. Θα ζήσω μόνο για σας! Για σας τα παιδιά! Μα να θυμάστε την υπόσχεσή σας, συνέχισε γλυκά.
Και ξανάρχισε να στροβιλίζεται στο σύμπαν!


Ατιγραφή από το blog JK O SKROUTZAKOS

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

ΝΑΙ.....ΘΑ ΕΦΕΥΓΑ ......


(της Μάρως Κουρή)
Όχι επειδή υπάρχει κρίση.
Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες.
Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο.

Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει. Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς - και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ.

Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο - συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας - να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ'το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα - αν τον βγάλει - και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του.

Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα - λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.
Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ' ένα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.


Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.
Το τίμημα που πληρώνουμε γι' αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο.
Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.....

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

29 ΜΑΙΟΥ 1453










Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που
δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH , από τον Engin Ardiç,
γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία
στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της
Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...



Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει µία
σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ
και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί
μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγκεκριμένη διεύθυνση
της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής :

" Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και
τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή µε
τις πράξεις µας..."

« ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο µε θέμα :
«Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα µε τα τείχη της πόλης και τους
στρατιώτες µε τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη...
(όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και
σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό µας Ulubatlι Hasan και
τον γκρέμιζε κάτω...

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας
Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως
Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως
αντιπρόσωποι της πόλης... ( όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε
χρόνο !)

ΑΝ έφτιαχναν µια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες
αλλά Σταυρό....

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα µας άρεσε ;

Δεν θα µας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που
θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη µας από την Ελλάδα.

Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο ;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να
ήταν χθες ;

Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ( µ΄ αυτές τις γιορτές πού
κάνετε ) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσµο ότι:

«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα
πήραμε µε τη ßία».

Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση 6αιώνων;

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια
µέρα θα δοθεί πίσω ;

Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί
ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.

Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν
την πόλη των 12 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν
να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι µια
χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.

Ρε σεις, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις
µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε ;

Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας
περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν
υπάρχουν.

Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µέ την βία κατακτημένη...

Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που
πιστεύουν (ana=µανα, dolu=γεµάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική
λέξη η Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας
λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ»τραßώντας τη
λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η
νοµαδική ζωή και γι' αυτό ο λαός αγοράζει πέντε - πέντε τα
διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την
Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες....».

http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ardic/2009/05/29/hatirlatmayin_sunu_kefereye

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ


Μιλάμε για Νοοτροπία, χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακριβώς εννοεί η λέξη.
Διαβάστε το γεγονός αυτό για να έχετε ένα παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ δύο λαών. Συμφωνούμε ότι πρόκειται ίσως για εξαίρεση. Γιατί όμως εμείς να μη του μοιάζουμε έστω και στο ελάχιστο βαθμό... Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου. Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και ένα ενδιαφέρον "στιγμιότυπο" ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West: Writing in Two Hemispheres.

Αδελφέ μου,
Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.
Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι' αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να προσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.
Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.
Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.
Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.
Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. "Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου.
Εγώ έχω ήδη φάει.
Πάρε την να την φας εσύ."
Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.
Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα." Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.
Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.

Ha Minh Thanh

το πρωτότυπο:
http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

ΥΠΝΟΣ- Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ !!!







Όσοι παλεύετε για τον τίτλο του καλύτερου εραστή του κόσμου, άδικα κουράζεστε. Ο εκλεκτός βρέθηκε.Είναι ο Ύπνος! Ναι σωστά διαβάσατε, και αν σας φαίνεται κουφό, δείτε το γιατί:

- Τους παίρνει όλους ανεξαιρέτως

- Σε παίρνει κάθε βράδυ

- Μπορεί να σε πάρει πάνω από μια φορά την μέρα

- Σε παίρνει για πολλές ώρες

- Του αρέσουν τα ομαδικά (Μας πήρε ο ύπνος όλους μαζί)

- Δεν τον ενοχλεί το μέρος (Με παίρνει ο ύπνος όπου να 'ναι)

- Αν δεν σε πάρει στεναχωριέσαι (Δεν με παίρνει ο ύπνος)

- Έχει ιαματικές ικανότητες (Με πήρε ο ύπνος και συνήλθα)

- Είναι ύπουλος (Μόλις έκλεισα τα μάτια με πήρε ο ύπνος)

- Ανυπομονείς να σε πάρει (Πότε θα με πάρει ο ύπνος)

- Αν σε πάρει για πολλές ώρες είσαι πιασμένος

- Σε παίρνει όποτε θες εσύ

- Πολλές φορές μας προτρέπουν να τον πάρουμε (Ξάπλωσε να σε πάρει ο ύπνος)

- Ζηλεύουμε αν τον παίρνουν μόνο οι άλλοι (Σε πήρε ο ύπνος; Εμένα όχι ακόμα.)

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ και Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ !


Ο Χριστόφορος Κολόμβος μπόρεσε να ανακαλύψει την Αμερική επειδή ΗΤΑΝ ΑΝΥΠΑΝΤΡΟΣ!!!!!!




Αν ο Χριστόφορος Κολόμβος είχε γυναίκα, θα είχε ακούσει τα παρακάτω :

- Και γιατί πρέπει να πας εσύ;

- Τι; Δεν μπορούν να στείλουν κάποιον άλλον; Τι είσαι εσύ; Ο μοναδικός; Χωρίς εσένα δεν γίνεται; Δεν βλέπεις ότι σε εκμεταλλεύονται;

- Εσύ δεν γνωρίζεις καλά ούτε την οικογένειά μου και πας να ανακαλύψεις το Νέο Κόσμο; Τι κρύβεις;

- Ποια στρογγυλή Γη, μωρέ;

- Τι; Θα πάνε μόνο άντρες; Σώπα!

- Γιατί δεν μπορώ να έρθω κι εγώ; Αφού εσύ είσαι το αφεντικό. Εμένα ποτέ δεν με πας ταξίδια. - Αν βγεις από την πόρτα εγώ την ίδια στιγμή επιστρέφω στη μαμά μου.

- Τι λες; Και η βασίλισσα θα πουλήσει τα κοσμήματά της για να ταξιδέψεις εσύ; Τι νομίζεις ότι είμαι, βλαμμένη; Τι τρέχει με σένα και αυτήν τη γριά;

- Δεν μπορείς να πας! Τελεία και παύλα! - Μην ντύνεσαι, διότι εσύ ΔΕΝ ΠΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ

ανοικτή επιστολή προς τον αξιότιμο κύριο υπουργό δικαιοσύνης του ελλαδιστάν κ.κ. Kαστανίδη. κύριε Υπουργέ,

ως αλλοδαπός στη χώρα των πακιστανών, των αλβανών, των μπακλαντέζων, των αυγανών, των τούρκων, των λίβιων, των ινδών και όλων των αφρικάνικων φυλών αλλά και όσων άλλων φυλών θέλετε που είναι μαζεμένοι στο γεωγραφικό χώρο που σήμερα λέγεται ελλαδιστάν, απαιτώ με υψωμένη γροθιά και με την απειλή απεργίας πείνας να μου αναγνωρίσετε και μένα τα ίδια δικαιόματα που έχουν όλες οι πάρα πάνω φυλές. να έχω δηλαδή δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς να έχω πληρώσει ένσημα σε κανένα ασφαλιστικό ταμείο, να ξεγεννάει η γυναίκα μου δωρεάν στα μαιευτήρια, να μη πληρώνω εισιτήριο στα μεταφορικά μέσα και αν με συλλάβουν να με αφήνουν ελεύθερο μετά την προσαγωγή μου στο αστυνομικό τμήμα. να κάνω ελεύθερα λαθρεμπόριο όποιων αντικειμένων μου είναι εύκολο να μεταφέρω μέσα σε ένα σεντόνι, να μην πληρώνω καμία απο τις υποχρεώσεις που έχουν οι λαθρομετανάστες έλληνες καταστηματάρχες και να έχω τα προνόμια που έχουν όλες οι άλλες φυλές που προανέφερα. να μην τολμάει ο πάσα ένας να με αποκαλεί βρωμοέλληνα και να μου λέει πως είμαι μέσα στα σκατά ή να μου κάνει με το δάχτυλο του χεριού του άσεμνες χειρονομίες. θέλω την προστασία σας και το δικαίωμα να μηνύσω τον κάθε κερατά που θα με προσβάλει και τα δικαστικά έξοδα να τα πληρώσει η κυβέρνησή σας γιατί εγώ δεν έχω να πληρώσω ούτε ούτε σάλιο.

μετά τιμής θεόφιλος αιγινήτης ζωγράφος - συγγραφέας

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

U3-X Personal Mobility Prototype

Τα περιστέρια στην πόλη έχουν ξεμάθει να πετάνε , περπατάνε γι αυτό και τα πατάνε τα αυτοκίνητα ! Με αυτό το " εργαλείο " θα ξεμάθουμε κι εμείς οι άνθρωποι να περπατάμε !

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ !


Η αξία της στίξης !!!!!


Στo πλαίσιο ενός κοινωνικού πειράματος σε μια ομάδα 50 ανθρώπων (μισοί-μισοι, άνδρες και γυναίκες) δόθηκε ένα κείμενο και η επιλογή να βάλουν σ' αυτό το κείμενο ένα κόμμα.

Το κείμενο ήταν:

"Αν ο άνδρας ήξερε πραγματικά την αξία που έχει η γυναίκα θα πήγαινε στα τέσσερα".

Όλες οι γυναίκες βάλανε το κόμμα μετά από τη λέξη "γυναίκα".

Όλοι οι άνδρες βάλανε το κόμμα μετά τη λέξη "έχει".

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ !!!!!

"Νοίκιασε" τον γείτονα να του γονιμοποιήσει την γυναίκα του και τώρα θέλει πίσω τα λεφτά του!!!

Πρωταγωνιστής της ιστορίας Ελληνας Ομογενής "Το δικαστήριο της Στουτγκάρδης έχει κληθεί να αποφανθεί για μία πρωτοφανή υπόθεση, σύμφωνα με την οποία ένας άνδρας νοίκιασε τον γείτονά του για να... καταστήσει έγκυο τη γυναίκα του. Φαίνεται ότι ο 29χρονος Έλληνας ομογενής Δημήτριος Σούπολος και η όμορφη σύζυγός του Traute ήθελαν οπωσδήποτε ένα παιδί, αλλά σύμφωνα με μια ιατρική γνωμάτευση ο Δημήτριος ήταν στείρος. Έτσι ο Σούπολος, αφού έκαμψε της αντιρρήσεις της συζύγου, του “νοίκιασε” τον 34χρονο γείτονά του Frank Maus για να γονιμοποιήσει τη γυναίκα του. Ο Maus ήταν ήδη παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών και συν τοις άλλοις έμοιαζε πάρα πολύ με τον Σούπολο. Το σχέδιο έμοιαζε τέλειο. Ο Δημήτριος πλήρωσε 2.500 δολάρια για να γίνει η “δουλειά” και για τους επόμενους έξι μήνες, τρεις φορές την εβδομάδα ο Maus προσπαθούσε απεγνωσμένα γονιμοποιήσει τη γυναίκα του Δημητρίου. Συνολικά προσπάθησε, ανεπιτυχώς, 72 φορές! Όταν η γυναίκα του Maus κατάλαβε τι γινόταν, αυτός της είπε ότι «Δεν μου αρέσει αυτό που κάνω, με τη γυναίκα του γείτονα, αλλά το κάνω για τα λεφτά. Προσπάθησε να με καταλάβεις». Μετά από έξι μήνες άκαρπων προσπαθειών ο Σούπολος ζήτησε από... τον Maus να κάνει ένα ιατρικό τεστ γονιμότητας, πράγμα που έγινε. Ο γιατρός ανακοίνωσε στον Maus ότι ήταν και αυτός στείρος! Αυτή η είδηση σόκαρε τους πάντες εκτός από τη γυναίκα του Maus, που αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι ο Maus δεν ήταν ο πραγματικός πατέρας των δύο παιδιών τους! Τώρα ο Σούπολος έχει μηνύσει τον Maus για αθέτηση της συμφωνίας και ζητά πίσω τα χρήματα που πλήρωσε. Όμως ο Maus αρνείται να επιστρέψει τα χρήματα υποστηρίζοντας ότι δεν είχε εγγυηθεί την αποτελεσματικότητα της μεθόδου, παρά μόνο ότι θα έκανε μια ειλικρινή προσπάθεια να γκαστρώσει τη γυναίκα του γείτονά του!

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ


Στείλτε ένα ΒΙΒΛΙΟ, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει, στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ. Προστέθηκε από 24grammata




Γράψτε στην πρώτη σελίδα του την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σας και στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ) στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου ΤΚ85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com ) Εκστρατεία κοινωνικής εγρήγορσης του 24grammata.comγράφει ο Γιώργος Δαμιανός Το Καστελόριζο είναι μακριά, γιατί ποτέ δε μάθαμε που, ακριβώς, βρίσκεται (απέχει 5 ώρες, ακτοπλοϊκώς, από τη Ρόδο).Ήταν πάντα στο υποσυνείδητο του Έλληνα ως η δυσμενής μετάθεση, ή ο τόπος τιμωρίας για τον ατίθασο Δημόσιο Λειτουργό.Και ξαφνικά… ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας.Αλλά όχι ως ευλογημένος ελληνικός τόπος που περιμένει τα παιδιά του για να τα ταΐσει και να τα ποτίσει από τη γη του.Τώρα οι απανταχού ρήτορες και ρητορίσκοι μιλάνε για “λεκάνες Μεσογείου”, για “κοιτάσματα”, για “γεωπολιτική αξία”, για “πλούτο”, για “αρπαχτές” και για “κονόμα”Τώρα κινδυνεύει, πραγματικά, το Καστελόριζο!!! Αυτό φοβηθήκαμε και για αυτό στα 24grammata.com αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε ένα μοναδικό αφιέρωμα 46 άρθρων σε 4 γλώσσες. Συγκεντρώσαμε, για πρώτη φορά, την ιστορία και τον πολιτισμό αυτού του νησιού στις 4 πρώτες σελίδες του 24grammata.com. Με τη συγκέντρωση όλου του υλικού το αφιέρωμα θα κυκλοφορήσει με τη μορφή free e-book.Το Καστελόριζο έχει προβλήματα, που δεν μπορούν να περιμένουν.Το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα του είναι η δική μας άγνοια, η επιπολαιότητα και ο δικός μας Μακάριος ύπνοςΓνωρίστε το Καστελόριζο, πριν να ρητορεύσετε για τη “γεωστρατηγική σημασία του στην παγκόσμια οικονομία…”Πάρτε από το χέρι το παιδί σας και δείξτε του στο χάρτη που βρίσκεται το Καστελόριζο (δεν είναι δυο λεπτά από τη Ρόδο. Είναι 5 ώρες ακτοπλοϊκώς και 30 λεπτά αεροπορικώς από τη Ρόδο). Βοηθήστε τον να συνειδητοποιήσει ότι τα σύνορα δε χαράζονται με τις χιλιομετρικές αποστάσεις, αλλά με τις Καρδιές των ανθρώπων που τα κατοικούν και από το Φρόνημα αυτών που τους στηρίζουν Διαλέξτε από τη βιβλιοθήκη σας ένα οποιοδήποτε βιβλίο που έχετε διαβάσει (Παιδικό, Σχολικό, Λογοτεχνικό, Λεξικά, Επιστημών).Εάν δε θέλετε να αποχωριστείτε τα βιβλία σας είναι αυτονόητο ότι μπορείτε να αγοράσετε από οπουδήποτε ένα βιβλίοΓια βιβλία που ζυγίζουν μέχρι 350 γραμμάρια το κόστος γραμματοσήμου είναι 1,90 ευρώ (συστημένο: 3,77) και μέχρι 500γρ. το κόστος είναι 2,12 ευρώ (συστημένο 3,19) Τιμοκατάλογος των ΕΛΤΑ, εδώΓια ιδιωτική ταχυμεταφορά (παραλαβή από το σπίτι σας, περίπου 15,50 ευρώ για φάκελο ή δέμα έως 2 κιλών) Από τη Βιβλιοθήκη σας στο ΚαστελόριζοΜαθαίνω για το ΚαστελόριζοΔηλώνω παρών. Στείλτε ένα βιβλίο, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει,στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ. Γράψτε στην πρώτη σελίδα την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σαςκαι στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου Τ.Κ.85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com)Ενεργοποιήστε την ευαισθησία των παιδιών σας.Δώστε το πρότυπο ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί. Προωθήστε παντού αυτή την πρωτοβουλία σε συλλόγους, φίλους, επαφές μέσω mailsΣτείλτε κάθε είδους βιβλίο (Παιδικό, Εκπαιδευτικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό, Επιστήμης). Τα βιβλία δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου αλλά σε όλους τους Κατοίκους του νησιού (δεν είναι και πολλοί άλλωστε). Τα 24grammata.com ενήργησαν με την έγκριση του Δημάρχου Καστελορίζου και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγίστης Ας γίνει το βιβλίο, που κιτρινίζει στη βιβλιοθήκη σας, η αόρατη κλωστή που θα σας δέσει για πάντα με το ωραιότερο νησί του Αιγαίου.

ΥΓ: παραλίγο θα ξέχναγα την εβδομαδιαία ετυμολογική αναφορά. Η λέξη Καστελόριζο παράγεται από την Ιταλική φράση Castello Rosso (: κόκκινο κάστρο) από τα κοκκινωπά βράχια που περιβάλλουν το περίφημο κάστρο του νησιού

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

1821


► Ποιος είπε αλήθεια τη φράση “καλύτερα να δω μέσα στην Πόλη να βασιλεύει τούρκικο σαρίκι παρά φράγκικο καπέλο”; Ο Μέγας Δούκας Λουκάς Νοταράς τις παραμονές της Αλώσεως. Όμως, τελικά θανατώθηκε από τον Μωάμεθ τον Β’.
► Πόσος ήταν ο πληθυσμός της Πόλης κατά την εποχή της Άλωσης; Πενήντα χιλιάδες ψυχές.
► Τι έκανε ο Μωάμεθ ο Β' για να αυξήσει τον πληθυσμό; Μετέφερε Έλληνες από την Προύσα, την Παλαιά και τη Νέα Φώκαια, την Πελοπόννησο, την Ίμβρο, τη Θάσο, την Τένεδο, το Άργος, την Κριμαία και το Καραμάν. Οι μετοικισθέντες απέκτησαν ιδιόκτητη κατοικία και απαλλαγές από φόρους.

► Οι Βυζαντινοί πόσο "υπόδουλοι" ήταν; Οι χριστιανοί αριστοκράτες απέκτησαν τον έλεγχο της ενοικίασης φόρων και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης ορυχείων, οργανώθηκαν σε συντεχνίες και στο ναυτικό εμπόριο κέρδισαν περισσότερα προνόμια απ’ όσα είχαν πριν. Γενικά, σε όλη την περίοδο της τουρκοκρατίας, το οθωμανικό κράτος στηριζόταν στο μεγαλύτερο βαθμό από το ελληνικό εμπόριο (αξιοσημείωτο αυτής της φαινομενικής παραδοξότητας είναι ότι οι Οθωμανοί σέβονταν τους εμπόρους, εξάλλου ο Μωάμεθ ήταν έμπορος. Να γιατί λοιπόν οι έλληνες έμποροι κάνανε τεράστια περιουσία ανενόχλητοι).
► Ποια ήταν η πραγματική αποστολή του Πατριαρχείου κατά την τουρκοκρατία; Με πολιτική αρμοδιότητα από την Πύλη, να ελέγχει τους ανατολικορθόδοξους υπήκοους και ήταν υπόλογο απέναντι στους Οθωμανούς αν αποτύγχανε. Ο θάνατος του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε’ από τον Μαχμούτ τον Β’ ήταν αντίποινα για τις σφαγές μουσουλμάνων στην Πελοπόννησο.
► Πόσο πιθανόν είναι να υπήρξε το "Κρυφό Σχολειό"; Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί αφού οι χριστιανοί ιερείς είχαν την ελευθερία να ασκούν τα θρησκευτικά καθήκοντά τους είχαν την ιδέα του "κρυφού Σχολειού"; Η ίδια η ύπαρξη της Εκκλησίας κατά την τουρκοκρατία διαψεύδει το σενάριο αυτό. Οι Οθωμανοί στήριζαν την ανεξιθρησκεία, οι βίαιοι εξιλασμισμοί και οι σφαγές συνέβησαν σχεδόν μόνο κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
► Ποιοι ήταν οι καλύτεροι διπλωματικοί υπάλληλοι και δημόσιοι αξιωματούχοι της Πύλης; Οι Φαναριώτες κυρίως, αλλά γενικά οι Οθωμανοί προτιμούσαν σε υψηλά πόστα Έλληνες. Παράδειγμα, ο κορυφαίος όλων Αλέξανδρος Υψηλάντης.
► Ποιοί προώθησαν τη σύλληψη του Ρήγα Φεραίου από την αυστριακή αστυνομία στην Τεργέστη; Οι Έλληνες επιχειρηματίες όπου δρούσαν στις κτήσεις της μοναρχίας των Αψβούργων που θεώρησαν ότι οι ιδιοκτησίες τους στα οθωμανικά εδάφη βρισκόταν σε κίνδυνο εξαιτίας των αλυτρωτικών λόγων του Ρήγα.
► Αρματολοί και Κλέφτες. Ποια είναι η αλήθεια; Οι Αρματολοί ήταν ένοπλο σώμα χριστιανών χωροφυλακής της οθωμανικής Πύλης που τους είχε ανατεθεί η αστυνόμευση περιοχών που ήταν δύσκολο να διοικηθούν από τους Οθωμανούς. Όμως σύντομα οι Αρματολοί κατέληξαν περισσότερο επίφοβοι για τους χριστιανούς αγρότες παρά για τους Κλέφτες. Συχνά οι Αρματολοί πολεμούσαν μεταξύ τους για τον έλεγχο μιας αμφισβητούμενης επικράτειας. Οι Κλέφτες ήταν άτακτα ένοπλα σώματα που τρομοκρατούσαν εξίσου τους Έλληνες και του Τούρκους και πολλές φορές έρχονταν σε συμπαιγνίες με τους Αρματολούς για τον έλεγχο περιοχών. Οι Οθωμανοί κατάργησαν επίσημα το θεσμό των Αρματολών το 1721 αλλά ο Τεπενλελής ανέκτησε αργότερα το δικαίωμα αρματολικιού. Κατά το ξεκίνημα της Επανάστασης υπήρχαν ακόμη δεκαεπτά “ανεξάρτητα” αρματολίκια στη Ρούμελη.
► Τελικά υπήρξαν κατά την τουρκοκρατία αυτόνομες μη μουσουλμανικές περιοχές; Ναι! Όχι μόνο η Μάνη και τα Σφακιά, αλλά και τα Άγραφα, το Ζαγόρι, η Νάουσα, ο Τύρναβος, η Κάσος, τα Ψαρά, το Άγιον Όρος, οι Κυδωνίες (Αϊβαλί), η Τραπεζούντα, τα Αμπελάκια, το Μαλακάσι, η Ζαγορά του Πηλίου, η Ύδρα, οι Σπέτσες η Χίος και το Δουκάτο του Αιγαίου (Νάξος, Άνδρος, Πάρος, Σαντορίνη, Σίφνος και Σύρος). Η Νάουσα και ο Τύρναβος ιδρύθηκαν από τούρκους μπέηδες (ο Εβρενός και ο Τουραχάν αντίστοιχα) με αντάλλαγμα την απαλλαγή από μουσουλμάνους εποίκους.
► Πως το εντελώς άγονο Σούλι, ελεύθερη περιοχή από τους Οθωμανούς, κατόρθωσε να επιβιώσει και να γίνει τόσο πλούσιο; Είχαν χριστιανούς ομοθρήσκους τους ως σκλάβους και κατόρθωναν να εισπράττουν φόρους από τους παρακείμενους μουσουλμάνους γαιοκτήμονες.
► Πόσοι ήταν οι μισθωτοί αγρότες που δούλευαν τόσο για Οθωμανούς όσο και για Έλληνες γαιοκτήμονες κατά το 1821; Τα 5/6 των Ελλήνων αγροτών που δεν κατείχαν δική τους γη.
► Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος ήταν Αρβανίτης; Ναι! Και μουσουλμάνος επίσης. Όπως και οι μισοί σχεδόν αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης.
► Γιατί φυλακίστηκε ο Κολοκοτρώνης; Η αλήθεια είναι ότι οραματιζόταν τη δημιουργία ενιαίου κράτους μεταξύ Ελλήνων κι Αρβανιτών με σημαία το σταυρό και την ημισέληνο.
Αυτά τα ολίγα απ’ όσα μπόρεσα να προλάβω σήμερα να γράψω συμβουλευόμενος τα βιβλία μου, υπάρχουν βέβαια πολλά άλλα, μα ο χρόνος και η διάθεση με περιορίζει και γι αυτό διάλεξα τα πιο χαρακτηριστικά. Επιφυλάσσομαι για το αν θα γράψω κι άλλα…
Πηγές:
Απόστολος Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού
Arnold Toynbee, οι Έλληνες και οι Κληρονομίες τους
Βασίλης Ραφαηλίδης, Κωμικοτραγική Ιστορία του Νεοελληνικού Έθνους
Σπυρίδωνας

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Η ΒΟΥΛΗ και το ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!


Γίνεται λοιπόν συνεδρίαση στην Βουλή μετά την ανακοίνωση των σκληρών οικονομικών μέτρων και λέει ο Παπανδρέου ότι πρέπει να πάρουν μέτρα για την τόνωση του ηθικού των βουλευτών για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους καλύτερα.

Λέει λοιπόν ότι πρέπει να αλλάξουν τις μοκέτες στην Βουλή από κόκκινες να τις κάνουν μπλε. Ψηφίζουν λοιπόν και το αποφασίζουν. Προτείνει ο Σαμαράς να στολιστεί η αίθουσα της Βουλής με ελληνικές σημαίες για να ενισχυθεί το εθνικό φρόνημα. Ψηφίζουν και το αποδέχονται. Προτείνει τέλος ο Καρατζαφέρης πριν από κάθε συνεδρίαση της Βουλής να παίζει ο εθνικός ύμνος. Ψηφίζουν και αυτό και το κατοχυρώνουν.

Όση ώρα ψηφίζουν τις αλλαγές, είναι μια γριούλα, καθαρίστρια στην Βουλή, που κάθεται στην πόρτα και κοιτάει με απορία και απόγνωση τον Παπανδρέου. Ο Γιώργος την βλέπει και αφού τελειώνει η ψηφοφορία, πηγαίνει προς το μέρος της και την ρωτά....
"Γιαγιούλα, γιατί όση ώρα ψηφίζαμε για τις αλλαγές στην Βουλή εσύ με κοιτούσες με απορία???"
Και με άνεση η γριούλα απαντά

"Πριν διοριστώ με μέσο στην Βουλή, ήμουν καθαρίστρια σε ένα μπουρδέλο.
Εκεί όταν οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά, αλλάζαμε τις πουτάνες και όχι τις μοκέτες!"