Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

ΟΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ !!!!!!




Σ’ ακολούθησα, απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο ερχόταν η ευωδία του κήπου (ώ, θα ‘μαστε νεκροί κι η άνοιξη θα ’ρχεται πάλι και πάλι) – σε πλησίασα, με κοίταξες στα μάτια και τότε σε φίλησα, σε φίλησα για όλα τα χρόνια που θα περάσουν, για όλες τις ελπίδες που θα χαθούν, σε φίλησα και σε κράτησα πάνω μου -

.. . .

Θεέ μου, τι ηλίθια που τέλειωσαν όλα

νεανικά όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν και μας ακολουθούν

χρόνια που θα πεθάνουν μαζί μας

κι άλλοτε μια παράξενη αίσθηση ότι έχω ξαναζήσει, θυμάμαι

πράγματα που δεν έγιναν ποτέ, αναγνωρίζω δρόμους που δεν

έχω ξαναπεράσει

είναι περίεργο αλλά οι άνθρωποι έχουν την ακλόνητη βεβαιότητα

πως ο ήλιος θα βγει και τ’ άλλο πρωί

είναι τόσο ωραίο που το συμμεριζόμαστε όλοι μας

. . .

συχνά κάθομαι στη σκάλα και κοιτάζω το πεπρωμένο

κανείς δεν πιστεύει αυτά που βλέπω, τα γράφω κι εγώ και τα

ταχυδρομώ στους μεταγενέστερους

μα όταν ένας άνθρωπος στο δρόμο γυρίσει και σε κοιτάξει με πόνο η

μισή ανθρωπότητα έχει σωθεί

ή νοσταλγώ ένα ρόδο κι είμαι έτοιμος να πεθάνω για να το βρω-

. . .

ζούμε σ’ ένα ανεξιχνίαστο όνειρο απ’ όπου δεν θα βγούμε παρά για ν’ αγκαλιάσουμε, σαν μόνη εξήγηση, τη σιωπή...



Όσο για κείνη την ιστορία υπάρχουν πολλές εκδοχές.

Η καλύτερη όμως είναι πάντα αυτή που κλαις.


Κι, ώ αναμνήσεις, που συγκρατείτε κάτι πιο πολύ απ’ αυτό που ζήσαμε...


Όμως, εδώ τέλειωσα. Ώρα να φύγω. Όπως θα φύγετε κάποτε κι εσείς. Και τα φαντάσματα της ζωής μου θα μ’ αναζητούν τώρα τρέχοντας μες στη νύχτα και τα φύλλα θα ριγούν και θα πέφτουν. Έτσι συνήθως έρχεται το φθινόπωρο. Γι’ αυτό, σας λέω, ας κοιτάξουμε τη ζωή μας με λίγη περισσότερη συμπόνια

μιας και δεν ήτανε ποτέ πραγματική...





Τάσος Λειβαδίτης

από το βιβλίο

ΒΙΟΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ

εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ




Στις 11 Νοεμβρίου υπεγράφει η συμφωνία εκκεχειρίας τερματισμού του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου !
Ενός πολέμου που χάθηκαν πολλές ανθρώπινες ψυχές !
Ένας μικρός φόρος τιμής σε αυτούς που θυσιάστηκαν αναίτια , όπως συμβαίνει σε όλους τους πολέμους

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ



Δεν μου αρέσει η πολιτική , νοιώθω ότι όσοι ασχολούνται με αυτή
χάνουν κάτι από την ανθρωπιά τους και την αξιοπρέπειά τους !
Σίγουρα υπάρχουν και εξαιρέσεις , αλλά είναι δακτυλοδεικτούμενες!

Αυτές τις ημέρες γιορτάζουν την πτώση του τείχους του Βερολίνου .
Το τείχος της ντροπής , το τείχος του αίσχους και ένα σωρό άλλα το έχουν
ονομάσει !
Εγώ θα έλεγα ντροπή τους σε όλους αυτούς τους πολιτικούς ένθεν και ένθεν ,
που διέπραξαν την συμπαιγνία εις βάρος ενός λαού ! Θα μου πεις ....ε και;
δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά και μετά ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα ....
δήθεν δεν ήξεραν .... δήθεν δεν κατάλαβαν ! Αφού όλα είναι προσυνεννοημένα !

Άλλωστε και τώρα ... τώρα τα ίδια δεν επαναλαμβάνονται;
απλά τους τσιμεντόλιθους τους αντικατέστησαν τα συρματοπλέγματα ,
τις κλειστές πόρτες .....οι περιχαρακώσεις και η απομόνωση !
Ακόμα και ο τρόπος παρακολούθησης και ανάκρισης , εξακολουθούν να υφίστανται
απλώς έγιναν πιο ... επιστημονικοί !

Η ιστορία δεν διδάσκει .....απλώς επαναλαμβάνεται !
Μόνο , οι τόποι , οι άνθρωποι , τα ονόματα αλλάζουν ,
όλα τα άλλα παραμένουν τα ίδια !

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΧΑΘΗΚΑΜΕ !!!!!




Αλήθεια πως μπορούν 2 άνθρωποι μετά από όσα έχουν ζήσει μαζί ,
να λένε ......χαθήκαμε !!!!!!
Έτσι τελειώνουν οι μεγάλες αγάπες; ......με ένα σκέτο χαθήκαμε;
Έτσι σβήνουν τα όνειρα και οι ελπίδες;......... απλά λέμε χαθήκαμε !
Έτσι το άσπρο γίνεται μαύρο; ........
Έτσι αλλάζεις πεζοδρόμιο όταν την/τον συναντάς τυχαία
στο δρόμο; ......γιατί χαθήκαμε !
Έτσι ξεκινάς μια άλλη σελίδα και κλείνεις το βιβλίο των αναμνήσεων
της παλιάς αγάπης σηκώνοντας τους ώμους και σκέφτεσαι με ένα
πικρό χαμόγελο .......τι να γίνει; ...χαθήκαμε !

Αφιερωμένο με πολύ αγάπη , σε όσους λένε , είπαν , σκέφθηκαν
ή θα πούνε κάποια στιγμή .......ΧΑΘΗΚΑΜΕ !!!