Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;

Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκιμένο στη θλίψη.

Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.

Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας...

Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι "υπάλληλος" μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας... Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά... ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται...

Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα... Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ "κοιμάται" συνεχώς στην αγκαλιά της "μαμάς" του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!

Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά... ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!

Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο... Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:"-Γιατί κοιμάται συνέχεια;"

Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.

Ξαναρώτησα με απόγνωση: "-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!" ... Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την "απάνθρωπη" συμπεριφορά μου, με επέπληξε: "Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;" ... και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν "καλή χριστιανή", τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.

Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια. Αυτός ο "φίλος" με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:

Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια...

Ο "φίλος" μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου: "-Ναι, είναι ναρκωμένα... με ηρωίνη ή βότκα" ... Έμεινα αποσβολωμένος... "-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!" "-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;"

Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί "ήρεμο" και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά. Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της "εργασίας" της... Και η υποτιθέμενη "μάνα" είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η "βάρδιά" της. Συμβαίνει σ' αυτή τη "δουλειά" ... Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.

Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί...

Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί... Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.

Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν "βοηθήσετε" με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της "μπίζνας" και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.

Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη "πελατεία" της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους "επιχειρήσεων" σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.

Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΙ

Πόσοι πραγματικά γνωρίζουν τι είναι το Ελληνικό Πόδι;
Η εύκολη και γρήγορη απάντηση είναι ότι πρόκειται περί μετρικού συστήματος το οποίο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα από τους Έλληνες και κατόπιν υιοθετήθηκε από τους ?γγλους κλπ κλπ.
Ναι, αυτή εί! ναι μία απάντηση. Σωστή εν μέρει. Αλλά στην πραγματικότητα στη! ν τέχνη και στην ιατρική, ο όρος Ελληνικό Πόδι σήμαινε κάτι άλλο τελείως διαφορετικό. Στην ιατρική λοιπόν ονομάζεται Morton's toe, στην γλυπτική ονομάζεται Ελληνικό Πόδι. Είναι η κατάσταση κατά την οποία το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού μας, αυτό δίπλα στο μεγάλο, είναι μακρύτερο από το πρώτο. Στα φυσιολογικά πόδια υπάρχουν 3 τύποι. Το Αιγυπτιακό Πόδι, στο οποίο από το μεγάλο δάχτυλο μέχρι το μικρότερο υπάρχει μια διαγώνιος ευθεία με το μεγάλο δάχτυλο μακρύτερο από όλα, το Ρωμαϊκό Πόδι ή και τετράγωνο, όπου όλα τα δάχτυλα είναι σε μία οριζόντια ευθεία και το Ελληνικό Πόδι όπως περιέγραψα πριν.
Η μεγάλη (70-80%) πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού έχει το Αιγυπτιακό Πόδι, καθώς είναι το "κανονικό" οστεολογικά, αυτό το οποίο "πρέπει" να έχει ο κάθε άνθρωπος με βάση την οστεϊκή κατασκευή του είδους μας. Υπάρχει ολόκληρο κίνημα μάλιστα στις ιατρικές κοινότητες παγκοσμίως, να καταργηθεί ο όρος "Αιγυπτιακό" καθώς είναι το ορθό επιστημονικά. Δεν υπάρχει όμως καμμιά αμφισβήτηση για! τον όρο "Ελληνικό", παρά μόνο η σιωπηρή αντικατάστασή του από τον όρο Morton's toe και τον χαρακτηρισμό του ως οστεϊκή δυσμορφία.
Ποιά είναι όμως η διαφορά με τα άλλα είδη εκτός από το μέγεθος των μεταταρσίων οστών?
Το Ελληνικό Πόδι είναι κληρονομικό!
Απίστευτο? Αν ήταν μόνο αυτό, πιθανόν όχι. Το απίστευτο είναι ότι η "δυσμορφία" του Ελληνικού Ποδιού συνδέεται γονιδιακά με Έλληνες.
Ουπς. Μισό λεπτό.
Αυτό σημαίνει ότι όποιος έχει μεγαλύτερο δεύτερο δάχτυλο στο πόδι του, έχει απαραίτητα Ελληνικά γονίδια;
ΝΑΙ!!!
Και αυτό ΕΙΝΑΙ απίστευτο και είναι πιθανόν το στοιχείο το οποίο γίνεται προσπάθεια να "ξεχαστεί", μετατρέποντας το γενετικό αυτό χαρακτηριστικό σε οστεϊκή δυσμορφία.
Στη γλυπτική, υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις για την γνώση της ύπαρξης του χαρακτηριστικού αυτού στους Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια. ΟΛΑ τα αγάλματα της Ελληνικής αρχαιότητας τα οποία απεικονίζουν φιγούρες Ελλήνων, φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό καθαρό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχ! αίοι ημών πρόγονοι το απεικόνιζαν στα έργα τους. Γνώριζαν την διαφορετι! κότητα τους και το έδειχναν. Αργότερα οι Ρωμαίοι, οι οποίοι δεν είχαν δική τους γλυπτική υποδομή και παιδεία, αντέγραψαν τα Ελληνικά έργα και μαζί και το Ελληνικό Πόδι μεταφέροντάς το στην τέχνη τους, αλλά ταυτόχρονα, μη γνωρίζοντας τη λεπτομέρεια αυτή, το διέσωσαν και για τις επόμενες γενιές καθώς είναι γνωστό ότι ένα τεράστιο ποσοστό αυθεντικών Ελληνικών έργων καταστράφηκε για πολλούς και διάφορους λόγους.

Η ΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Ελέχθη από τον Βραζιλιάνο νομπελίστα ογκολόγο γιατρό Drauzio Varella.

"Στο σημερινό κόσμο επενδύονται 5 φορές περισσότερα για φάρμακα για την αντρική ανικανότητα και την σιλικόνη για γυναίκες από ότι για την θεραπεία του αλτσχάιμερ.

Σε μερικά χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένες με μεγάλα στήθη και ηλικιωμένους με σκληρό πέος, αλλά κανένας από αυτούς δεν θα θυμάται σε τι του χρησιμεύει." !!!!!!

ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ !

Βλέποντας ο Θεός το τεράστιο πρόβλημα της Ελλάδας και τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πιστός στον Χριστιανισμό ελληνικός λαός, αποφασίζει να στείλει τον Υιό Του και πάλι στη Γη για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες.
Ο Ιησούς εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων και μετά από μια θερμή ομιλία συμπαράστασης και υποστήριξης της Ελλάδας, ανακοινώνει ότι
διαγράφει όλα τα χρέη της χώρας, φέρνει μεγάλες επενδύσεις, παρέχει αυξήσεις 100% σε όλους τους Έλληνες και διαγράφει τα δάνειά τους.
Όλοι οι Βουλευτές όρθιοι ζητωκραυγάζουν. Αλαλαγμοί χαράς και ικανοποίησης από όλες τις πτέρυγες. Ακόμα και η Παπαρήγα… σταυροκοπιέται.
Τότε ο Ιησούς λέει: «Υπό έναν όρο!». Όλοι ησυχάζουν και περιμένουν να ακούσουν.
«Όλοι σας θα παραιτηθείτε και κανείς σας δεν θα είναι του λοιπού υποψήφιος βουλευτής».
Νεκρική σιγή στην αίθουσα. Κάποιοι του απαντούν ότι θα πρέπει να συνέλθουν τα κόμματα για να αποφασίσουν.
«Πολύ καλά. Θα περιμένω την απάντησή σας αύριο το πρωί» λέει ο Ιησούς.
Την επομένη ο Πρόεδρος δίνει στον Ιησού την ομόφωνη απάντηση όλων των πτερύγων της Βουλής, με την οποία
«καταγγέλλεται η απαράδεκτη παρέμβαση του Θεού στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας»!!!

Καλή Χρονιά και καλό κουράγιο!!!

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΙΡΕΝΑ

Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο!!!

Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...

"Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"

"Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"

Irena Sendler
Ιρένα Σέντλερ

Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων.
Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό.
Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους.
Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά.
Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο.
Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά!
Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη.

Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια.
Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.

Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες.
Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.

Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Δεν επελέγη.

Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ...
και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...

Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά...

ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Η πορεία ξεκίνησε σαν χείμαρρος, κινούμενη από παλμό ,ωθούμενη από τα νέα μέτρα της κυβέρνησης.

Στην πρωτη γραμμη διεκρινα τον Μακη, δεν ξερω τι δουλεια κανει, τοσα χρονια συνδικαλιστη τον ξερω.

Διπλα του η ξαδερφη μου η Μαρθα από τα 37 της συνταξιουχος, γιατι ειχε κλεισει 15ετία στον Ευαγγελισμο με ανηλικο τεκνο.

Μαζι της η φιλη της η Στέλα, που 30 χρονια τωρα επαιρνε συνταξη σαν αγαμη θυγατερα.

Παραδιπλα ο Σταθης, η εθελουσια από τον ΟΤΕ του ειχε αποφερει 120.000 ευρω και τωρα αγωνιζοτανστο ψαρεμα.

Μαζι και ο Κωστας 46 χρονων, πυροσβεστης, που εχει καταθεσει εδώ και
ένα μηνα τα χαρτια του για συνταξη (ειχε προλαβει να κατοχυρωσει, λεει) και περιμενει και καποιο χοντρο εφαπαξ.

Διπλα τους ο θειος μου, δεξιος από σοι, που κατεβαινει σε πορειες μονο όταν ηταν το ΠΑΣΟΚ κυβερνηση.

Και από κοντα τα δυο αδερφια: ο Στελιος, που του ειχε βαλει το κομμα τα 2 παιδια στο Δημοσιο, και ο Γρηγορης, που επαιρνε τα εργα του Δημου υπερτιμολογημενα λογω γνωριμιων.

Πισω, στην δευτερη σειρα, ακολουθουσε ο Γιαννης, πατερας: εδώ και κατι μηνες εκανε εξασκηση του νεου νομου περι αδειας και του πατερα στο Δημοσιο, αγκαλια με την γυναικα του την Μαρω, που με τρεις γεννες ειχε να πατησει στην δουλεια της 3 χρονια.
Και από κοντα ο Μιχαλης. Εργολαβος με συνεργειο 27 ανασφαλιστους αλλοδαπους και -3 ελληνες..
Στα δεξια τους ο Λακης: φοιτητης ετων 32, παρεα με τον Γιωργο, γιατρο, τον επονομαζομενο και "ταχυδρομο" από τα φακελακια.

Μαζι τους και ο Θοδωρος, γιατρος του ΙΚΑ, που στο ιδιωτικο του ιατρειο δεν εκοβε ποτε του αποδειξεις, με τον Κυριακο της Εφοριας, που δεν ειχε δει ποτε του παραβαση τα τελευταια 6 χρονια...

Και φυσικα δεν θα ελειπε και ο Βασιλης, λιμενικος, πρωτος ταβλαδορος στο τελωνειο.
Να και ο Μηνάς, που ειχε ξεχασει ποτε εκοψε το τελευταιο του τιμολογιο, μαζι με τον Ορεστη επιδοτουμενο χρονια αγροτη, που δεν ηξερε πού ηταν τα χτηματα του.

Ολοι μαζι με αλλους τοσους σηκωσαν τα χερια ψηλα και με σφιγμενες τις γροθιες βροντοφωναξαν,

"Κατω τα χερια από τα ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ !"


Ο Στεφανος, αδερφικος μου φιλος, ανεργος οικοδομος με κοιταξε με γουρλωμενα ματια:

"-Ρε, Κωστα, εμεις εδώ τι κανουμε?"

Ελα, ντε! Βρε, μηπως τελικα "μαζι τα φαγαμε?"...

ΝΑΙ.....ΘΑ ΕΦΕΥΓΑ ......

(της Μάρως Κουρή)
Όχι επειδή υπάρχει κρίση.
Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες.
Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο.

Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει. Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς - και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ.

Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο - συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας - να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ'το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα - αν τον βγάλει - και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του.

Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα - λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.
Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ' ένα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.

Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.
Το τίμημα που πληρώνουμε γι' αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο.
Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.....

ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ

Μιλάμε για Νοοτροπία, χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακριβώς εννοεί η λέξη.
Διαβάστε το γεγονός αυτό για να έχετε ένα παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ δύο λαών. Συμφωνούμε ότι πρόκειται ίσως για εξαίρεση. Γιατί όμως εμείς να μη του μοιάζουμε έστω και στο ελάχιστο βαθμό... Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου. Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και ένα ενδιαφέρον "στιγμιότυπο" ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West: Writing in Two Hemispheres.

Αδελφέ μου,
Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.
Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι' αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να προσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.
Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.
Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.
Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.
Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. "Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου.
Εγώ έχω ήδη φάει.
Πάρε την να την φας εσύ."
Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.
Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα." Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.
Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.

Ha Minh Thanh

το πρωτότυπο:
http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!

ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

ΤΑ 10+1 ΠΙΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ
EΠΙΔΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Το πελατειακό κράτος στο μεγαλείο του.
Ας θαυμάσουμε την ευρηματικότητα των ανθρώπων που αρμέγαν το κράτος, όλους μας, για δεκαετίες, μέχρι τελικής πτώσεως (ΔΝΤ) και τώρα ανέλαβαν την σωτηρία μας.

Περαστικά μας..

1 - Επίδομα προθέρμανσης αυτοκινήτου (ΟΤΕ)
2 - Επίδομα πλυσίματος χεριών (ΟΣΕ)
3 - Επίδομα προπέλας (Λιμενικό)
4 - Επίδομα κεραίας (ΗΣΑΠ)
5 - Μεταφοράς φακέλου (Δημόσιο)
6 - Επίδομα παραλαβής - παράδοσης λεωφορείων.
7 - Επίδομα έγκαιρης προσέλευσης (ΕΘΕΛ)
8 - Επίδομα αποτελεσματικότερης διεκπεραίωσης υποθέσεων (Υπουργείο Δικαιοσύνης)
9 - Επίδομα Φαξ (ΔΕΗ)
10 - Eτήσιο επίδομα χρήσης του κυλικείου, παρότι η χρήση των εστιατορίων των εγκαταστάσεων είναι δωρεάν. (Όμιλος Ελληνικών Πετρελαίων)

Και το πιο απίστευτο

!!!!!!!!Επίδομα κήρυκος !!!!!

ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ

Να και κάτι που μας κάνει να χαμογελάμε.
Η είδηση της Πρωτοχρονιάς, αν όχι της χρονιάς.

Άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο από τον εξάδελφό μου Ιωάννη ότι η εταιρεία "ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ" [ΣΗΜ: ίσως η μόνη εταιρεία του είδους που ανήκει 100% σε έλληνες και δεν χρωστάει μία] αγόρασε 9 από τα καταστήματα της υπό πτώχευση εταιρείας " ΑΤΛΑΝΤΙΚ". Αυτό είναι από μόνο του όμορφο, αφού έτσι θα διατηρήσουν την εργασία τους μερικές δεκάδες ανθρώπων. Πιο όμορφο, όμως, είναι ότι η αγοράστρια εταιρεία πλήρωσε τα δεδουλευμένα 4 μηνών που όφειλε στους εργαζόμενους αυτούς ο προηγούμενος εργοδότης τους. Πλλήρωσε και το Δώρο Χριστουγέννων.
Ιδού, λοιπόν, ότι υπάρχουν και επιχειρηματίες που δεν αποσκοπούν στο κέρδος και μόνον. Αυτή η είδηση είναι και συγκινητική. Φαντασθείτε τη χαρά αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους που έκαναν πραγματικά Χριστούγεννα μετά από τέτοιο ζόφο. Αλλά τα βοθροκάναλα δεν έσπευσαν, βεβαίως, να διαδώσουν αυτό το χαρμόσυνο νέο για να μη χαλάσουν την πιάτσα του κ. Δασκαλόπουλου και των Αρχισυνδικαλιστών που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.

Ας επισκεφτόμαστε του λοιπού, λοιπόν, τον ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ για τα ψώνια μας και ας διαδώσουμε την είδηση να την πληροφορηθούν όλοι οι έλληνες.

Κακοί γονείς; Για γαλλομαθείς !

GET OUT !!!!! ΒΓΕΣ ΕΞΩ !!!

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ

http://www.getout-lefilm.com/extrait.html

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ !!!!

Κιόμως αυτή είναι η αλήθεια !
Είμαστε ερμαία του καταναλωτισμού και της μόδας !
Καθημερινή πλύση εγκέφάλου μας κάνουν , με όλα τα μέσα !

ΓΥΝΑΙΚΑ

Ρητά σοφών για τη γυναίκα

Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος Συγγραφέας

Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άνδρα, ενώ ο άνδρας θέλει μόνο ένα, αλλά από πολλές γυναίκες.Κονσταντίν Μελιχάν, Ρώσος χιουμορίστας

Ο παράδεισος βρίσκεται εκεί που είναι η Εύα.Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας

Βλέπεις πολλούς έξυπνους άντρες με ηλίθιες γυναίκες, αλλά ποτέ μια έξυπνη γυναίκα με ηλίθιο άντρα.Erica Jong, γ. 1942, Αμερικανίδα συγραφέας

Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία.Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής

Οι άντρες νομίζουν ότι πάντα αυτοί έχουν την πρωτοβουλία απέναντι στις γυναίκες, στην πραγματικότητα όμως δεν πλησιάζουν σχεδόν ποτέ όσες δεν τους κοιτούν.Pierre Louÿs, 1870-1925, Βέλγος συγγραφέας

Το να κερδίσεις έναν άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα.Simone De Beauvoir, 1908-1986, Γαλλίδα Συγγραφέας

Οι γυναίκες και οι γάτες θα κάνουν ό,τι τους αρέσει, οι άντρες και οι σκύλοι θα πρέπει να χαλαρώσουν και να συνηθίσουν σ' αυτήν την ιδέα.Robert Heinlein, 1907-1988, Αμερικανός συγγραφέας επιστ. φαντασίας

Στις μέρες μας, αν ένας άντρας ανοίξει την πόρτα για μια κυρία, είναι πιθανότατα ο πορτιέρης.Mae West, 1892-1980, Αμερικανίδα ηθοποιός

Στις γυναίκες αρέσει αυτό που ακούν, στους άντρες αυτό που βλέπουν.Marcel Achard, 1899-1974, Γάλλος συγγραφέας

Ένα κορίτσι με μέλλον πρέπει να αποφεύγει έναν άντρα με παρελθόν.Evan Esar, 1899-1995, Αμερικανός χιουμορίστας

Υπάρχουν δυο μόνο πράγματα που μπορούν να κάνουν τη γυναίκα σου ευτυχισμένη: πρώτον να την κάνεις να νομίζει ότι περνάει το δικό της και, δεύτερον, να περνάει το δικό της.Λύντον Τζόνσον, 1908-1973, Αμερικανός Πρόεδρος [1963-1968]

Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία.Marcel Proust, 1871-1922, Γάλλος συγγραφέας

Μια γυναίκα ξέρει να σωπαίνει όταν έχει δίκιο. Ένας άντρας, όταν έχει δίκιο, εξακολουθεί να μιλάει.Malcolm de Chazal, 1902-1981, Φιλόσοφος από τον Αγ.Μαυρίκιο

Οι άντρες αγαπάνε λίγο και συχνά, ενώ οι γυναίκες πολύ και σπάνια.Ζαν-Ζακ Ρουσώ, 1712-1778, Γαλλοελβετός φιλόσοφος

Το καλύτερο απόκτημα ενός άντρα, ή το χειρότερο, είναι η γυναίκα του.Thomas Fuller, 1608-1661, Άγγλος στοχαστής

Για να είσαι ευτυχισμένη μ' έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο. Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.Hellen Rowland, 1875-1950, Αμερικανίδα χιουμορίστρια

Η γυναίκα μου είναι ζώδιο της γης. Εγώ είμαι ζώδιο του νερού. Μαζί είμαστε ζώδιο της λάσπης.Henry Youngman, 1906-1998, Αμερικανός κωμικός

Όταν ήμουν νέος, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην παντρευτώ προτού βρω την ιδανική γυναίκα. Τελικά την βρήκα, αλλά έψαχνε κι αυτή για τον τέλειο άνδρα.Robert Schuman, 1886-1963, Γάλλος πρωθυπουργός [1946-48]

Οι άντρες θέλουν από τις γυναίκες το ίδιο πράγμα που ζητάνε από τα εσώρουχά τους: λίγη υποστήριξη, ζεστασιά, άνεση, ελευθερία.Jerry Seinfeld, γ.1954, Αμερικανός κωμικός

Ο πόλεμος ανάμεσα στα δύο φύλα είναι ο μόνος στον οποίο τα αντίπαλα μέρη κοιμούνται τακτικά με τον εχθρό.Quentin Crisp, 1908-1999, Βρετανός συγγραφέας

Οι άντρες αγαπούν με τα μάτια τους. Οι γυναίκες με τ' αυτιά τους.Za Za Gabor, γ. 1917, Ουγγροαμερικανίδα ηθοποιός Mιά πραγματικά έξυπνη γυναίκα ξέρει πότε να αρνηθεί ένα φιλί, χωρίς να το στερηθεί.

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

"Σε πρόσφατη έρευνα που έγινε στο κέντρο της Αθήνας, το ερώτημα που τέθηκε για να συμπληρώσουν γραπτώς οι ερωτηθέντες ήταν:

«ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΜEΓΑΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» ;

- 21% AΠΑΝΤΗΣΕ : « NAI »

- 17% ΑΠΑΝΤΗΣΕ : « OXI »

- 62% ΑΠΑΝΤΗΣΕ : « عهد الأمن العالمي بواشنط »"

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ !

«ΤΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ»
Ἔκθεση ἀπὸ μαθητὴ τοῦ δημοτικοῦ

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»
Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!..»

Διατροφή, το έγκλημα της εποχής !!!!!!

25 ΜΑΙΟΥ- ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

116000: Ερωτήσεις και Απαντήσεις

1. Στη χώρα μας υπάρχουν τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης όπως της αστυνομίας. Τι είναι όμως το 116000;

Το 116000 είναι η Ευρωπαϊκή Γραμμή έκτακτης ανάγκης για παιδιά που αγνοούνται. Σήμερα η γραμμή αυτή λειτουργεί σε 10 κράτη-μέλη: Βέλγιο, Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία και Ολλανδία.

Η γραμμή λειτουργεί σε κάθε χώρα από μη κυβερνητικές οργανώσεις και όχι από την αστυνομία. Το προσωπικό είναι εκπαιδευμένο να προσφέρει υποστήριξη σε γονείς παιδιών που αγνοούνται, να λαμβάνει σημαντική πληροφόρηση από τον κόσμο σχετικά με ένα παιδί που αγνοείται και να έρχεται σε επαφή με τις αρμόδιες Αρχές σε κάθε περίπτωση. Συνεργάζονται πολύ στενά με την τοπική αστυνομία.

2. Σε ποιους απευθύνεται αυτή η γραμμή;

Το 116000 απευθύνεται σε γονείς, παιδιά και γενικά στο κοινό. Οι άνθρωποι που απαντούν στις κλήσεις είναι εκπαιδευμένοι επαγγελματίες οι οποίοι υποστηρίζουν και βοηθούν τις οικογένειες, τα θύματα και τις Αρχές. Το 116000 είναι χρήσιμο ειδικά σε γονείς και παιδιά που ταξιδεύουν, καθώς τα άτομα που απαντούν στις κλήσεις μπορούν να τους παραπέμψουν στις αρμόδιες αρχές της χώρας. Το 116000 παρέχει ένα ασφαλές δίκτυο όταν γονείς και παιδιά ταξιδεύουν στην Ευρώπη για διακοπές, για επαγγελματικούς ή άλλους λόγους. Το 116000 διαβεβαιώνει παιδιά και γονείς ότι η βοήθεια απέχει ένα τηλεφώνημα μακριά. Το τηλεφωνικό κέντρο του 116000 θα είναι σε θέση να παράσχει βοήθεια στη γλώσσα της χώρας ή στα Αγγλικά.

3.Πώς λειτουργεί;

Όταν οι γονείς διαπιστώσουν ότι το παιδί τους αγνοείται, συχνά πανικοβάλλονται. Ο πανικός τους διογκώνεται εάν βρίσκονται σε ξένη χώρα, είναι μακριά από την οικογένεια και τους φίλους τους και από ανθρώπους που μπορούν να τους βοηθήσουν και δεν ξέρουν από ποιον να ζητήσουν βοήθεια. Καλώντας το 116000, θα έρθουν σε άμεση επαφή με την οργάνωση η οποία θα τους προσφέρει υποστήριξη και βοήθεια σε περιπτώσεις εξαφανισμένων παιδιών στη χώρα.

4. Ποιος απαντάει στις τηλεφωνικές κλήσεις;

Όταν καλείτε τη γραμμή έκτακτης ανάγκης 116000, το άτομο που θα απαντήσει στο τηλεφώνημα θα είναι μέλος του προσωπικού της τοπικής οργάνωσης που ασχολείται με παιδιά που αγνοούνται. Το άτομο που θα απαντήσει θα παρέχει την απαραίτητη ψυχολογική, νομική και διοικητική υποστήριξη και θα τους βοηθήσει να βρουν το παιδί τους. Η βοήθεια θα παρασχεθεί στην τοπική γλώσσα και στα Αγγλικά.

5. Όταν καλώ το 116000 πού βρίσκεται το άτομο που απαντά;

Όταν καλείτε το 116000 το άτομο που απαντά βρίσκεται στη χώρα από την οποία καλείτε. Είναι εκεί για να σας βοηθήσουν και να σας φέρουν σε επαφή με τις τοπικές αρχές.

6. Εάν διαπιστώσω ότι το παιδί μου αγνοείται, να μην καλέσω την αστυνομία;

Το 116000 και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που λειτουργούν τη γραμμή έκτακτης ανάγκης δεν υποκαθιστούν την αστυνομία. Ωστόσο, όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε ξένη χώρα δεν μιλούν τη γλώσσα, δεν γνωρίζουν τα τηλέφωνα των τοπικών αρχών και είναι σε σύγχυση σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που ορίζονται για να λειτουργήσουν το 116000 είναι εκπαιδευμένες να βοηθούν και να εξασφαλίσουν ότι θα έρθετε σε επαφή με την αστυνομία και με οποιοδήποτε άλλο φορέα εάν είναι απαραίτητο.

7. Μόνο γονείς πρέπει να καλούν στο 116000;

Όχι, παιδιά που το έχουν σκάσει, που έχουν χαθεί ή που δεν είναι μαζί με τους γονείς τους για κάποιο άλλο λόγο, λαμβάνουν αμέσως βοήθεια εάν καλέσουν στο 116000. Θα ξέρουν ότι είναι ασφαλές να μιλήσουν στο άτομο που απαντά και θα τους παρασχεθεί όποια βοήθεια χρειάζονται. Στις περισσότερες χώρες, μπορείτε να καλείτε το 116000 σε περίπτωση που είδατε ένα παιδί που έχει αναφερθεί ως αγνοούμενο.

8. Τι γίνεται σε περίπτωση που έχω πληροφορίες για ένα παιδί που αγνοείται αλλά δεν θέλω να αναμειχθώ;

Οποιοσδήποτε γνωρίζει κάτι για ένα παιδί που αγνοείται καλείται να επικοινωνήσει με το 116000. Οι πληροφορίες θα προωθηθούν στις αρμόδιες αρχές για έρευνα αλλά να είστε σίγουροι ότι όλες οι κλήσεις είναι απόρρητες.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

Ποιες ήταν οι ελληνικές κυβερνήσεις που εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος από την μεταπολίτευση και μετά και ποιές αυτές που το μείωσαν... Μια ενδιαφέρουσα εικόνα που αξίζει όσο χίλιες λέξεις.