Για να αντιστοιχήσετε τα αναφερόμενα σε δολάρια ποσά με σημερινές αξίες πολλαπλασιάστε X 20.Μία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα παλιό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού.Η γραμματέας μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν είχαν καμία δουλειά στο Harvard.«Θα θέλαμε να δούμε να δούμε τον πρόεδρο» είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή.«Θα είναι απασχολημένος όλη μέρα» απάντησε η γραμματέας κοφτά.«Θα περιμένουμε» απήντησε η γυναίκα.Για ώρες η γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν και θα φύγουν.Καθώς όμως είδε ότι δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που δεν το ήθελε με τίποτα.«Ίσως αν τους δείτε για ένα λεπτό, να φύγουν» του είπε!Εκείνος αναστέναξε με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. Ο πρόεδρος στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό.Η γυναίκα του είπε «Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά δυστυχώς πριν από ένα χρόνο πέθανε απρόσμενα. Ο άντρας μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του Πανεπιστημίου.»Ο πρόεδρος δεν συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.«Κυρία μου» απάντησε απότομα, «δεν μπορούμε να στήνουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα έμοιαζε με νεκροταφείο.»«Όχι» απάντησε γρήγορα η γυναίκα, «δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να δωρήσουμε ένα κτίριο στο Harvard.»Ο πρόεδρος γύρισε το βλέμμα του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το φτωχικό κοστούμι και είπε, έντονα:«Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα κτίριο; Έχουμε κτίρια που κοστίζουν συνολικά, περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια εδώ στο Harvard.»Για μία στιγμή η γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε ειρωνικά. Είχε, πλέον, φτάσει η ώρα να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε ήρεμα:«Μόνο τόσα χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί δεν φτιάχνουμε το δικό μαςτότε;»Ο σύζυγος έγνεψε θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και κατάλαβε ότι, μάλλον, είχε κάνει κάποια τεραστία γκάφα. Ήταν, όμως, πλέον αργά.Ο κύριος και η κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιο που φέρει το όνομά τους, το Πανεπιστήμιο Stanford, στη μνήμη ενός γιού τον οποίο το Harvard είχε ξεχάσει.Το Πανεπιστήμιο Stanford,ένα από τα καλυτέρα των ΗΠΑ, ιδρυθηκε το 1885.Η συνολική συνεισφορά του ζεύγους έφτασε στα 20 εκατομμύρια δολάρια (πάνω από 400 εκατομμύρια σημερινής αξίας).
Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013
ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1880-1883
Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013
Σάββατο 29 Ιουνίου 2013
Κυριακή 23 Ιουνίου 2013
Σάββατο 1 Ιουνίου 2013
Παρασκευή 31 Μαΐου 2013
i PHONE
Η Janell Burley Hofmann έκανε δώρο ένα iPhone στον δεκατριάχρονο γιο της,
Gregory και έχει γίνει διάσημη λόγω των κανόνων που του επέβαλε.
[image: Description: Έκανε δώρο στο γιο της ένα iPhone θέτοντας... 18
όρους! Διαβάστε τους]
Όπως αναφέρει το Associated Press, η μητέρα μαζί με το δώρο έδωσε στον
έφηβο και ένα συμβόλαιο με 18 κανόνες που θα πρέπει να τηρεί κάθε ώρα και
στιγμή, ώστε να παραμείνει η δημοφιλής συσκευή της Apple στα χέρια του.
Οι όροι χρήσης της συσκευής έγιναν πολύ σύντομα δημοφιλείς στο Internet
και βρέθηκαν στο επίκεντρο των συζητήσεων, με τους γονείς να επισκέπτονται
μαζικά τον ιστότοπο της μητέρας. Η ίδια μαζί με τον γιο της εμφανίστηκαν σε
πρωινή τηλεοπτική εκπομπή. H μητέρα-blogger δικαιολόγησε την πράξη της,
λέγοντας ότι ήθελε να διδάξει τον γιο της να διαχειρίζεται τον ψηφιακό
καταιγισμό χωρίς όμως να γίνεται πολύ πιεστική. Η ίδια συμπλήρωσε ότι
πολλοί γονείς κάνουν δώρο στα παιδιά τους smartphones, αλλά τις
περισσότερες φορές η κατάσταση ξεφεύγει με αποτέλεσμα να χρειάζονται
δραστικά μέτρα.
*Το συμβόλαιο:*
Αγαπημένε μου Gregory, Χρόνια πολλά! Είσαι τώρα ένας ευτυχής κάτοχος ενός
iPhone. Ουάου! Είσαι ένα πολύ καλό και υπεύθυνο 13χρονο αγόρι και σου
αξίζει αυτό το δώρο.
Η αποδοχή, όμως, αυτού του δώρου συνεπάγεται και κάποιους κανόνες. Σε
παρακαλώ να διαβάσεις το παρακάτω συμφωνητικό. Ελπίζω πως καταλαβαίνεις ότι
είναι χρέος μου να σε αναθρέψω ώστε να γίνεις ένας συγκροτημένος, υγιής
νέος άντρας που μπορεί να λειτουργεί στον κόσμο και να συνυπάρξει με την
τεχνολογία, όχι να τον καθορίζει εκείνη. Η αδυναμία σου να ανταποκριθείς
στους κανόνες αυτούς θα έχει ως αποτέλεσμα να μην είσαι πλέον κάτοχος του
iPhone. Σ' αγαπώ τρελά και περιμένω να μοιραστώ μαζί σου χιλιάδες sms τις
επόμενες μέρες.
1. Αυτό είναι δικό μου τηλέφωνο. Εγώ το αγόρασα, εγώ το πληρώνω και στο
δανείζω για να το έχεις. Δεν είμαι φοβερή;
2. Θα γνωρίζω πάντα το password.
3. Αν χτυπάει, απάντησέ το. Πες «παρακαλώ», χρησιμοποίησε τους καλούς σου
τρόπους. Μην αγνοείς ποτέ κλήσεις όταν στην οθόνη εμφανίζεται η λέξη «Μαμά»
ή «Μπαμπάς». Ποτέ.
4. Παραδίδεις πρόθυμα στους γονείς σου τη συσκευή κάθε βράδυ στις 7:30 τις
ημέρες που έχεις σχολείο και το Σαββατοκύριακο, στις 9:00. Θα είναι κλειστό
κάθε βράδυ και θα σου επιστρέφεται κάθε πρωί στις 07:30. Αν δεν θέλεις να
καλέσεις κάποιον στο σταθερό του με την πιθανότητα να απαντήσουν οι γονείς
του, τότε μην καλέσεις καν. Μάθε να ακούς το έντσικτό σου και να σέβεσαι
τις άλλες οικογένειες με τον ίδιο τρόπο που θα ήθελες να σέβονται εμάς.
5. Το τηλέφωνο δε θα έρχεται μαζί σου στο σχολείο. Μίλησε με τους
ανθρώπους με τους οποίους ανταλλάσσεις μηνύματα, κατά πρόσωπο. Είναι μία
τέχνη που θα πρέπει να αναπτύξεις στη ζωή σου. *Για τις ημιαργίες, τις
εκδρομές και τις εξωσχολικές δραστηριότητες, θα συμφωνήσουμε ειδικές
χρήσεις.
6. Αν πέσει στη λεκάνη, στο πάτωμα και σπάσει ή εξαφανιστεί είσαι
υπεύθυνος για το κόστος επισκευής ή αντικατάστασης. Κούρεψε το γρασίδι
κάποιου, κάνε babysitting ή αποταμίευσε τα χρήματα που σου δίνουμε στα
γενέθλιά σου. Θα συμβεί σίγουρα, οπότε φρόντισε να είσαι προετοιμασμένος.
7. Μη χρησιμοποιήσεις την τεχνολογία για να πεις ψέματα, να κοροϊδέψεις ή
να εξαπατήσεις κάποιον άλλο άνθρωπο. Μη συμμετέχεις σε συζητήσεις που
πληγώνουν άλλους ανθρώπους. Παράμενε καλός φίλος ή απλώς μη συμμετέχεις
στην ανταλλαγή κατηγοριών.
8. Μη στείλεις SMS, email, ή μην πεις τίποτα χρησιμοποιώντας αυτή τη
συσκευή, που δε θα έλεγες σε κάποιον κατά πρόσωπο.
9. Μη στείλεις SMS, email, ή μην πεις τίποτα χρησιμοποιώντας αυτή τη
συσκευή που δε θα έλεγες δυνατά με τους γονείς σου στο δωμάτιο. Λογόκρινε
τον εαυτό σου.
10. Το πορνό απαγορεύεται. Αναζήτησε στο διαδίκτυο πληροφορίες που θα
μοιραζόσουν άνετα με εμένα. Αν έχεις κάποια απορία, ρώτησε κάποιον, κατά
προτίμηση εμένα ή τον πατέρα σου.
11. Όταν είσαι σε δημόσιο χώρο, κλείσε το, βάλε το στο αθόρυβο, ή κρύψε το
στην τσάντα σου. Ειδικά σε κάποιο εστιατόριο, στον κινηματογράφο, ή όταν
μιλάς σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Δεν είσαι αγενής. Μην επιτρέψεις στο iPhone
να το αλλάξει αυτό.
12. Μη στείλεις αποκαλυπτικές φωτογραφίες από τα «ιδιαίτερα» σημεία σου σε
κανέναν ή μη δεχτείς τέτοιες φωτογραφίες. Μη γελάς. Κάποια στιγμή θα μπεις
στον πειρασμό να το κάνεις, παρά την υψηλή σου νοημοσύνη. Είναι επικίνδυνο
και μπορεί να διαλύσει την εφηβική/φοιτητική/ενήλικη ζωή σου. Παραμένει
πάντα μία κακή ιδέα. Ο κυβερνοχώρος είναι αχανής και πιο δυνατός από εσένα
και είναι δύσκολο να εξαφανίσεις κάτι τέτοιο, συμπεριλαμβανομένης μιας
κακής φήμης.
13. Δε χρειάζεται να τραβάς έναν τόνο φωτογραφίες και βίντεο. Μην
καταγράφεις τα πάντα. Ζήσε τις εμπειρίες σου. Θα μείνουν αποθηκευμένες στη
μνήμη σου για πάντα.
14. Κάποιες φορές επίλεξε να αφήνεις το τηλέφωνο πίσω στο σπίτι και να
αισθάνεσαι ασφαλής και σίγουρος για την απόφασή σου αυτή. Δεν είναι ζωντανό
και δεν είναι προέκτασή σου. Είσαι καλύτερος από τον φόβο του να «χάσεις»
κάτι που συμβαίνει.
15. Κατέβαζε μουσική που είναι καινούρια, ή κλασική, ή διαφορετική απ'
αυτή που ακούν εκατομμύρια άλλοι που ακούν ακριβώς το ίδιο πράγμα όλοι. Η
γενιά σου, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη γενιά, έχει πρόσβαση στη
μουσική. Εκμεταλλεύσου αυτό το προνόμιο. Διεύρυνε τους ορίζοντές σου.
16. Επιδίωξε να παίζεις παιχνίδια με λέξεις, προβλήματα ή puzzle.
17. Κράτα το βλέμμα σου ψηλά. Βλέπε τι γίνεται στον κόσμο γύρω σου.
Κοίταξε έξω από ένα παράθυρο. Άκουσε τα πουλιά. Πήγαινε μια βόλτα. Μίλησε
σε κάποιον άγνωστο. Αναρωτήσου για πράγματα χωρίς να τα "γκουγκλάρεις".
18. Θα τα κάνεις μαντάρα. Θα σου πάρω πίσω το τηλέφωνο. Θα καθίσουμε κάτω
και θα το συζητήσουμε. Και θα ξαναρχίσουμε από την αρχή. Εσύ κι εγώ, θα
μαθαίνουμε συνέχεια. Είμαι με το μέρος σου. Είμαστε μαζί σε αυτό. Ελπίζω να
συμφωνήσεις με αυτούς τους όρους. Τα περισσότερα από τα μαθήματα που
αναφέρονται σε αυτό το συμφωνητικό δεν αφορούν μόνο το iPhone αλλά και την
ίδια τη ζωή σου. Μεγαλώνεις σε έναν κόσμο γρήγορο, που αλλάζει συνέχεια.
Είναι συναρπαστικό και μαγικό. Προσπάθησε να βλέπεις τα πράγματα απλά,
όποτε μπορείς. Έχε εμπιστοσύνη στο δυνατό σου μυαλό και την τεράστια καρδιά
σου, περισσότερο απ' οποιοδήποτε μηχάνημα.
Σ' αγαπώ. Εύχομαι να απολαύσεις το φανταστικό σου iPhone.
Χρόνια πολλά!
Φιλάκια , Μαμά
Τετάρτη 29 Μαΐου 2013
ΤΙ ΆΛΛΑΞΕ; ΤΙΠΟΤΑ !!!!
Απόσπασμα από διήγημα του Ρώσου συγγραφέα Άντον Τσέχωφ !
Tις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.- Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα 'χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου... Λοιπόν...Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια το μήνα...- Για σαράντα.- Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες... Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...- Δύο μήνες και πέντε μέρες...- Δύο μήνες ακριβώς... Το 'χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια. Πρέπει να βγάλουμε εννιά Κυριακές... δε δουλεύετε τις Κυριακές.Πηγαίνετε περίπατο με τα παιδιά. Έπειτα έχουμε τρεις γιορτές...Η Ιουλία έγινε κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του φουστανιού της, μα δεν είπε λέξη.- Τρεις γιορτές... μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα... Ο Κόλιας ήταν άρρωστος τέσσερις μέρες και δεν του έκανες μάθημα... Μονάχα με τη Βαρβάρα ασχολήθηκες... Τρεις μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να αναπαυτείς μετά το φαγητό... Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας μένουν... Χμ! σαράντα ένα ρούβλια... Σωστά;Το αριστερό μάτι της Ιουλίας έγινε κατακκόκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει το σαγόνι της. Την έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη της, μα δεν έβγαλε άχνα.- Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το πιατάκι του... Βγάζουμε δύο ρούβλια... Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο, μα δεν πειράζει... Τόσο το χειρότερο! Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο και έσκισε το σακάκι του... Βγάζουμε άλλα δέκα ρούβλια... Άλλη μια μέρα που δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια της Βαρβάρας. Πρέπει να 'χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι' αυτό σε πληρώνουμε... Λοιπόν, βγάζουμε άλλα πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα ρούβλια...- Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράμα, μουρμούρισε η Ιουλία.- Το 'χω σημειώσει!- Καλά...- Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!- Μα εγώ μια φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την κυρία, μουρμούρισε η Ιουλία και η φωνή της έτρεμε...Αυτά είναι όλα όλα που δανείστηκα.- Μπα; Και γω δεν τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας μένουν έντεκα. Πάρε τα χρήματά σου, αγαπητή μου!Τρία... τρία, τρία.... ένα και ένα... Πάρ' τα...Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.- Ευχαριστώ, ψιθύρισε.Πετάχτηκα ορθός και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα δαιμόνια μου.- Και γιατί με ευχαριστείς;- Για τα χρήματα.- Μα, διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;- Οι άλλοι δε μου 'διναν τίποτα!...- Δε σου 'διναν τίποτα. Φυσικά! Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό μάθημα. Πάρε τα ογδόντα σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο!Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις σ' αυτό τον κόσμο αν δεν πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου; Γιατί είσαι άβουλη;Μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ και βγήκε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



